Za dwadzieścia lat

(

Dla Giny

)

Moje serce, bryła lodu na szczycie Montblanc,

Nie stopi go słońce, nie poruszy wiatr.

Moje serce ciche usnęło w popiołach,

Żaden ogień go zbudzić nie zdoła.

Wokół mnie chmura gwiazd

Dla mnie świecą, do, mnie lecą,

Ciskają groty promienne

W serce moje zimne i senne.

Lecz gdy opada na mnie noc,

W marzeniu widzę Twe białe ciało

Łabędzia w zaczarowanym lustrze

Zamglonej odległej młodości.

I jeszcze raz do serca mego

Podpływą biały senny ptak

I w sercu moim krwawi śnieg,

To słońce wschodzi na Montblanc.