Haustleg frukost

Dei kom med hausten. På eit kjølig glasfat

ligg friske frukter. Druer av smaragd,

enorme pærer lysande som jaspis —

kvar einaste ein glitrande juvel.

Ein drope vatn renn frå raude bæret,

ein liten diamant som trillar bort.

Å, for ein prakt, så likesæl, så herleg,

fullkomenskapen, vend imot seg sjølv.

Eg ville leve meir. Men trea står alt

med gylne hender, vinkande mot meg.