Hausten kom til Paris

I går kom Hausten lydlaust til Paris.

Han smug seg inn på Boulevard Saint-Michel

og venta under skuggefulle tre

ein gloheit sommarkveld.

Mot Seinen vandra eg i ro og mak.

Og i mitt hjarta brann ein purpurglød,

eit rart, vemodig bål, ein liten song

som tala om min død.

Da nådde Hausten meg. Han kviskra tett,

så boulevarden dirra under meg.

Og spøkefulle blad baud opp til dans

langs varm og vindstill veg.

Eit glimt: Min sommar sansa ingen ting

og Hausten flydde bort og lo av det.

Han kom. Og ingen veit det utan eg

her under tunge tre.