Avondvraag

Wanneer de avond als een zachte deken

van donker glad fluweel, die wordt gespreid

door een reusachtige voedster,

de aarde weer langzaam bedekt,

zo behoedzaam dat geen grashalm

buigt onder dat donzen dek,

geen kroonblad kreukelt

en het sierlijke vleugelpaar van de vlinder

het regenboogkleurig email niet verliest

en uitrust in de schaduw van

dit luchtig glad fluweel waarvan

zelfs vlinders het gewicht niet voelen,

dan kunt ge gaan waarheen ge wilt,

thuisblijven in uw bruine trieste kamer,

of in een koffiehuis met strakke ogen volgen

hoe de ene gaslamp na de andere gaslamp

geelglanzend wordt aangestoken

of, moegelopen door de heuvels, met uw hond

door het lover kijken naar de luie maan

of op een stofbedekte landweg rijden

achter de koetsier die knikkebolt en slaapt

of deinen op het voordek van een schip

dat zeeziek maakt of in de kussens van een trein

of dwalen door een onbekende stad,

een hoek om slenteren en vol bewondering

kijken naar het ver verschiet van straten

met hun dubbele rij van lichten

of aan de kade in de havenbuurt waar het water

in een spiegelbeeld met mat opaal het licht versplintert

mijmerend denken aan een ver verleden,

zachte droefgeestige herinnering

aan een voorbije jeugd die als een toverlamp

een beeld weerkaatst en toch weer niet weerkaatst,

herinneringen die nooit koel zijn en

die een last zijn en toch rijkdom zijn:

uw hoofd, zwaar van herinneringen, kunt ge daar

op het marmer of de aarde laten rusten,

maar wandelend tussen schoonheid en lust

voelt ge steeds die lafhartige gedachte:

waartoe al die schoonheid?

steeds blijft ge, verlaten, denken:

waartoe dit fluwelige water en dit bonte marmer,

waarom de avond, deze gevleugelde deken

waarom de heuvels en waarom het lover

en de zee, waarin geen zaaier zaait,

waarom de sloot, waarom eb en vloed

en de wolken, trieste Danaïden

en de zon, die brandende Sysifussteen?

waarom de herinnering en het verleden,

waarom de lampen en de manen,

waarom de oneindige tijd?

of neem als voorbeeld de kleine grashalm:

waarom groeit gras als het toch verdort,

waarom verdort het als het toch weer groeit?