Rozkwita w dolinie na grządkach jeszcze kwiat
Noch blühen die Blumen des Gartens im Grunde,
I zieleń topoli widać pod oknem,
A wszakże tam, spójrz tyłko, tam już - zimny świat,
am Fenster, da grünt noch die Espe so schön,
Już śnieg pokrył wierzchołki gór samotne.
Choć młode - serce me, a w nim letni drga znój,
doch naht schon des Winters bedrohliche Stunde,
Choć w nim zakwita wciąż cały wiosny czar,
Siwy włos się wmięszał w czarny włos mój –
es blinket der Schnee schon von bergigen Höhn.
Szron zimy tknął głowy już, młodość starł.
Noch flammt mir im Herzen des Hochsommers Lohen,
Bo więdnie kwiat nam; a życie precz ucieka...
Siądż, proszę, małżonko, na mych kolanach!
die Fülle des Frühlings und sonniger Schein,
Czy ty, co mi na pierś dziś składasz głowę swą lekko,
Jutro na grób mój nie padniesz złamana?
doch bald ist das Dunkel der Haare entflohen,
O, mów, czy - jeśli pierwszy umrę - na mój trup
Sama śmiertelny w łzach zarzucisz całun?
und Winter webt Fäden aus Rauhreif hinein.
A kiedyś – rozkocha cię młodzik i z nim ślub
Czyż nie zmieni miana, które ja ci dałem?
Die Blume verwelkt, es flüchtet das Leben,
Kiedy zrzucisz wdowi żałobni twój welon,
komm auf den Schoß mir, Liebliche, du!
Przewieś go flagą czarną przez nagrobek.
Z podziemi mogilnych zaświatów wyjdę poń
Und hörst du jetzt lauschend mein Herz noch erbeben,
O północy i wezmę go ze sobą
By łzy nim ocierać – a z tej winy cieką,
deckt morgen vielleicht mich ein Hügel schon zu.
Która wiernego mnie pozbędziesz tak lekko!-
I by ranom ułżyć serca, które choć z daleka,
Und sterb ich vor dir, wird Gram dich verzehren,
Wciąż kocha cię i tam po wieki wieków.
du hüllest mich schluchzend ins Leichentuch ein.
Doch käme ein Jüngling, dich zu begehren,
sprich, o Geliebte, vergäßest du mein?
Und wirfst du einst fort den Schleier der Trauer,
so pflanze den Flor mir als Fahne aufs Grab,
dann steig ich empor aus Tiefe.und Schauer
zur Mitternachtsstund' und hol ihn herab,
die Tränen zu trocknen, in Schmerzen vergossen
um dich, die so treulos mein Herze betrübt.
Mein Herze, das dich noch verwundet umschlossen
und das dich auch jetzt noch und immerdar liebt.