Come un bambino che riposare vuole,
Jak dziecko, senne przecierając oczy,
arrivato al letto finalmente,
z głową w poduszce uporczywie prosi:
ti prega: resta e racconta,
nie odchodź, mów mi jeszcze o czymkolwiek
(così della notte non ha paura)
(bo tak złowroga ciemność je nie połknie),
e quando il suo piccolo cuore batte forte,
i póki strachem serduszko trzepoce,
non sa neanche lui, cosa vuole,
nie wie na pewno, czego pragnie mocniej,
la fiaba o che tu resti là:
bajki, czy żebyś był po prastu przy nim.
così ti preghiamo, siediti qui tra noi e racconta.
Tak my - siądź wśród nas i bajaj - prosimy:
Ripeti ciò che hai detto, sebbene ci ricordiamo,
o tym, co zawsze dobrze pamiętamy,
racconta che sei tra noi e noi siamo con te insieme,
ż' tu siedaimy i że jesteś z nami,
noi che abbiamo la sorte del mondo nel cuore.
a my przy tobie, z tobą razem wszyscy,
Tu lo sai, il poeta non mente mai,
którym są: godność i los ludzki bliskie.
dì la verità, non solo il reale,
Ty wiesz najlepiej : poeta nie blagier,
racconta la luce, che ci illumini la mente,
nie rzeczywistość szanuje, lecz prawdę.
perchè siamo nel buio se non siamo insieme.
Światło, co nasze umysły rozjaśnia,
Come Hans Castorp vedeva il corpo di madame Chauchat,
gdyśmy osobno, nac gasi na zawsze.
così ci vediamo illuminati dai raggi X ora.
Jak Hans Castorp w pani Chauchat ciało,
La tua voce calda non è disturbata da alcun rumore,
tak my nawzajem spójrzmy w siebie śmiało.
raccontaci pure, cos'è bello, cos'è male,
Przez twoje sława zgiełk się nie przebije -
dal lutto al desiderio alzando il nostro cuore.
między ohydą a pięknem kreśl linię,
Abbiamo appena seppellito povero Kosztolànyi*,
serca z żałoby do nadziei podnieš.
e l'umanità è consumata da Stati mostruosi,
Kosztalanyego złożyliśmy w grobie.
e noi chiediamo con orrore: cosa verrà ancora?
Jak rak, co jego stoczył, ludzkość zżera
da dove arrivano queste ideologie perverse,
coraz to państwa innego chimera.
dove si prepara il veleno, che ci verrà dato,
Trwożnie patrzymy, skąd ciągle się walą
e fino a quando potrai leggerci ancora?...
brunatne idee rozszalałą zgrają,
Si tratta di restare uomo chi è uomo,
gdzie wre trucizna, która w nas się sączy?
e donne le donne, gentili e libere,
Czy znajdziesz miejsce dla swoich słuchaczy?
e tutti umani, perchè l'uomo è sempre di meno...
Rzecz w tym, że kiedy mówisz, nie łagodnieć,
Accomodati, prego, e comincia la fiaba.
lecz nam, mężczyznom, trzeba dalej godnie
Ti ascolteremo e ci sarà a chi basterà guardarti,
nimi pozostać, kobietom - w miłości,
perchè contento di vedere un europeo tra i bianchi.
bo coraz mniej jest ludzi wśród ludzkości.
Usiądź i znowu opowiadać zacznij.
Wśród zasłuchanych ktoś na ciebie patrzy.
Oczy radością błyszczą, że wśród białych
Europejczyka nareszcie spotkały.