Midőn az est, e lágyan takaró
Wieczorem, gdy rozpostrze się nad nami
fekete, síma bársonytakaró,
czarka opona, gęsta jak aksamit,
melyet terít egy óriási dajka,
którą pomału cały świat osłania
a féltett földet lassan eltakarja
jakaś ostrożna i ogromna niania
s oly óvatosan, hogy minden füszál
tak delikatnie, że swych głów nie zegną
lágy leple alatt egyenessen áll
trawy, nie klęknie ziółko ani jedno,
és nem kap a virágok szirma ráncot
nie pomną swoich sukienek powoje,
s a hímes lepke kényes, dupla szárnyán
ani jednego pyłku nie uroni
nem sérti a szivárványos zománcot
motyl, złożywszy skrzydeł dwakroć dwoje
és ugy pihennek e lepelnek árnyán,
w cieniu, co sen ich niezmącony chroni,
e könnyü, síma, bársonyos lepelnek,
w cieniu opony, co miękka i gładka,
hogy nem is érzik e lepelt tehernek:
od puchu lżejsza, od kwietnego płatka –
olyankor bárhol járj a nagyvilágban
wtedy - gdziekolwiek błąkasz się po świecie,
vagy otthon ülhetsz barna, bús szobádban,
czy śtkwisz w ponurym, burym gabinecie,
vagy kávéházban bámészan vigyázd,
czy śledzisz, sennie skulony w kawiarni,
hogy gyujtják sorban a napfényü gázt;
kolejny rozbłysk gazowej latarni,
vagy fáradtan, domb oldalán, ebeddel
czy z psem wyszedłeś, a tu z drzew
nézzed a lombon át a lusta holdat;
nad wzgórzem księżyca gęba przeziera leniwa,
vagy országuton, melyet por lepett el,
czy jedziesz szosą powleczoną kurzem
álmos kocsisod bóbiskolva hajthat;
i twój woźnica na koźle się kiwa,
vagy a hajónak ingó padlatán
czy na pokładzie huśtanym przez fale
szédülj, vagy a vonatnak pamlagán;
nudzi cię, czy się telepiesz w przedziale,
vagy idegen várost bolygván keresztül
czy wałęsając się po obcym mieście
állj meg a sarkokon csodálni restül
stajesz na rogu i tamujesz przejście,
a távol utcák hosszú fonalát,
a wzrok twój gubi się, wikła w podziwie
az utcalángok kettős vonalát;
w dalekich ulic i świateł przędziwie;
vagy épp a vízi városban, a Riván,
czy właśnie tutaj, na Riwie, nad rzeką
hol lángot apróz matt opáltükör,
topiącą błyski w opalowej głębi
merengj a messze multba visszaríván,
żałujesz tego, co uszło daleko
melynek emléke édesen gyötör,
i wspomnieniami tak słodko cię gnębi,
elmúlt korodba, mely miként a bűvös
serią obrazów, co już tylko migną
lámpának képe van is már, de nincs is,
wysłane przez latarnię czarnoksięską,
melynek emléke sohse lehet hűvös,
pamięcią uczuć, co już nie ostygną
melynek emléke teher is, de kincs is:
i pozostaną skarbem twym i klęską:
ott emlékektől terhes fejedet
wtedy, gdy brzemię wspomnień cię przytłoczy,
a márványföldnek elcsüggesztheted:
możesz się ugiąć i wbić w ziemię oczy:
csupa szépség közt és gyönyörben járván
pośród uroków wabiących przemożnie
mégis csak arra fogsz gondolni gyáván:
skulisz się w sobie i zapytasz trwożnie:
ez a sok szépség mind mire való?
- Tyle tu piękna, a właściwie - po co?
mégis csak arra fogsz gondolni árván:
po co? - powtarzać będziesz w osłupieniu –
minek a selymes víz, a tarka márvány?
błyski na wodzie i żyłki w kamieniu,
minek az est, e szárnyas takaró?
i ta opona, która zwie się nocą?
miért a dombok és miért a lombok
Po co to wzgórze, zielone na wiosnę?
s a tenger, melybe nem vet magvető?
Morze nie tknięte pługiem? Po co fali
minek az árok, minek az apályok
przypływ i odpływ, po co brzeg w oddali
s a felhők, e bús Danaida-lányok
i chmury - Danaidy bezradosne,
s a nap, ez égő szizifuszi kő?
i słońce - kamień, co Syzyfa pali?
miért az emlékek, miért a multak?
Czemu wspomnienia są i dawne lata?
miért a lámpák és miért a holdak?
Blask latarń? Czemu - księżyca poświata?
miért a végét nem lelő idő?
Dlaczego czas zostaje, choć uchodzi?
vagy vedd példának a piciny füszálat:
Lub spójrz na trawkę żyjącą bezwiednie:
miért nő a fű, hogyha majd leszárad?
dlaczego rośnie, skoro i tak zwiędnie?
miért szárad le, hogyha újra nő?
Dlaczego więdnie, skoro się odradzi?