Wieczorem, gdy rozpostrze się nad nami
Quando a noite, esta manta branda,
czarka opona, gęsta jak aksamit,
negra, lisa manta de veludo
którą pomału cały świat osłania
que estende uma gigantesca ama,
jakaś ostrożna i ogromna niania
lentamente cobre a terra resguardada, e tão
tak delikatnie, że swych głów nie zegną
cuidadosamente, que cada fio de erva fique,
trawy, nie klęknie ziółko ani jedno,
direito, sob doce véu
nie pomną swoich sukienek powoje,
e não curve a pétala das flores
ani jednego pyłku nie uroni
e as duplas asas subtis das bordadas borboletas
motyl, złożywszy skrzydeł dwakroć dwoje
não percam o esmalte de arco-íris
w cieniu, co sen ich niezmącony chroni,
e assim descansem na sombra velada,
w cieniu opony, co miękka i gładka,
leve, liso, aveludado véu,
od puchu lżejsza, od kwietnego płatka –
esse véu de que nem sentem o peso: então, por onde
wtedy - gdziekolwiek błąkasz się po świecie,
andes, no vasto mundo, ou estejas em casa, sentado no
czy śtkwisz w ponurym, burym gabinecie,
quarto escuro e triste, ou vejas, no café, admirado,
czy śledzisz, sennie skulony w kawiarni,
que acendem, um após outro, candeeiros de gás de luz solar;
kolejny rozbłysk gazowej latarni,
ou, cansado, com tenção na falda da colina
czy z psem wyszedłeś, a tu z drzew
observes a preguiçosa lua entre as frondes;
nad wzgórzem księżyca gęba przeziera leniwa,
ou pela estrada, que levantou pó,
czy jedziesz szosą powleczoną kurzem
teu cocheiro ensonado, cabeceando, te conduza;
i twój woźnica na koźle się kiwa,
ou tenhas vertigens no chão vacilante
czy na pokładzie huśtanym przez fale
do navio, ou no assento do comboio;
nudzi cię, czy się telepiesz w przedziale,
ou, errando através de uma cidade estrangeira,
czy wałęsając się po obcym mieście
pares nas esquinas para admirar, tranquilo,
stajesz na rogu i tamujesz przejście,
o longo fio de ruas longínquas,
a wzrok twój gubi się, wikła w podziwie
a dupla linha de ruas em chamas; ou até em cidade
w dalekich ulic i świateł przędziwie;
aquática, no Riva, onde um espelho opalino, estragado,
czy właśnie tutaj, na Riwie, nad rzeką
pontilha chamas, tenhas saudades do passado longínquo
topiącą błyski w opalowej głębi
regressando, cuja recordação docemente te tortura,
żałujesz tego, co uszło daleko
tempo ido que, qual imagem da
i wspomnieniami tak słodko cię gnębi,
lâmpada encantada, está presente, mas não existe,
serią obrazów, co już tylko migną
cuja recordação nunca pode ser fria,
wysłane przez latarnię czarnoksięską,
cuja recordação é um peso, mas também um tesouro;
pamięcią uczuć, co już nie ostygną
ai, tua pesada cabeça de recordações
i pozostaną skarbem twym i klęską:
no chão de mármore possas inclinar:
wtedy, gdy brzemię wspomnień cię przytłoczy,
entre puras belezas e em prazeres andando,
możesz się ugiąć i wbić w ziemię oczy:
irás só ainda pensar,
pośród uroków wabiących przemożnie
cobarde: toda esta beleza
skulisz się w sobie i zapytasz trwożnie:
para quê? irás ainda pensar,
- Tyle tu piękna, a właściwie - po co?
órfão:
po co? - powtarzać będziesz w osłupieniu –
para quê a água de seda, o mármore
błyski na wodzie i żyłki w kamieniu,
multicolor? para quê a noite, alada manta?
i ta opona, która zwie się nocą?
porquê as colinas e porquê as
Po co to wzgórze, zielone na wiosnę?
frondes, e o mar, que ninguém
Morze nie tknięte pługiem? Po co fali
semeia?
przypływ i odpływ, po co brzeg w oddali
para quê os fluxos, para quê os
i chmury - Danaidy bezradosne,
refluxos, e as nuvens, essas tristes
i słońce - kamień, co Syzyfa pali?
Danaides,
Czemu wspomnienia są i dawne lata?
e o sol, essa pedra de Sisifo escaldante?
Blask latarń? Czemu - księżyca poświata?
para quê as recordações, para quê os
Dlaczego czas zostaje, choć uchodzi?
passados? porquê as lâmpadas e porquê as
Lub spójrz na trawkę żyjącą bezwiednie:
luas?
dlaczego rośnie, skoro i tak zwiędnie?
porque é que o tempo não mata o seu
Dlaczego więdnie, skoro się odradzi?
fim? Ou toma exemplo do minúsculo fio
de erva: porque cresce a erva, se há-de
secar? porque seca, se cresce de novo?