Wieczorem, gdy rozpostrze się nad nami
Wanneer de avond als een zachte deken
czarka opona, gęsta jak aksamit,
van donker glad fluweel, die wordt gespreid
którą pomału cały świat osłania
door een reusachtige voedster,
jakaś ostrożna i ogromna niania
de aarde weer langzaam bedekt,
tak delikatnie, że swych głów nie zegną
zo behoedzaam dat geen grashalm
trawy, nie klęknie ziółko ani jedno,
buigt onder dat donzen dek,
nie pomną swoich sukienek powoje,
geen kroonblad kreukelt
ani jednego pyłku nie uroni
en het sierlijke vleugelpaar van de vlinder
motyl, złożywszy skrzydeł dwakroć dwoje
het regenboogkleurig email niet verliest
w cieniu, co sen ich niezmącony chroni,
en uitrust in de schaduw van
w cieniu opony, co miękka i gładka,
dit luchtig glad fluweel waarvan
od puchu lżejsza, od kwietnego płatka –
zelfs vlinders het gewicht niet voelen,
wtedy - gdziekolwiek błąkasz się po świecie,
dan kunt ge gaan waarheen ge wilt,
czy śtkwisz w ponurym, burym gabinecie,
thuisblijven in uw bruine trieste kamer,
czy śledzisz, sennie skulony w kawiarni,
of in een koffiehuis met strakke ogen volgen
kolejny rozbłysk gazowej latarni,
hoe de ene gaslamp na de andere gaslamp
czy z psem wyszedłeś, a tu z drzew
geelglanzend wordt aangestoken
nad wzgórzem księżyca gęba przeziera leniwa,
of, moegelopen door de heuvels, met uw hond
czy jedziesz szosą powleczoną kurzem
door het lover kijken naar de luie maan
i twój woźnica na koźle się kiwa,
of op een stofbedekte landweg rijden
czy na pokładzie huśtanym przez fale
achter de koetsier die knikkebolt en slaapt
nudzi cię, czy się telepiesz w przedziale,
of deinen op het voordek van een schip
czy wałęsając się po obcym mieście
dat zeeziek maakt of in de kussens van een trein
stajesz na rogu i tamujesz przejście,
of dwalen door een onbekende stad,
a wzrok twój gubi się, wikła w podziwie
een hoek om slenteren en vol bewondering
w dalekich ulic i świateł przędziwie;
kijken naar het ver verschiet van straten
czy właśnie tutaj, na Riwie, nad rzeką
met hun dubbele rij van lichten
topiącą błyski w opalowej głębi
of aan de kade in de havenbuurt waar het water
żałujesz tego, co uszło daleko
in een spiegelbeeld met mat opaal het licht versplintert
i wspomnieniami tak słodko cię gnębi,
mijmerend denken aan een ver verleden,
serią obrazów, co już tylko migną
zachte droefgeestige herinnering
wysłane przez latarnię czarnoksięską,
aan een voorbije jeugd die als een toverlamp
pamięcią uczuć, co już nie ostygną
een beeld weerkaatst en toch weer niet weerkaatst,
i pozostaną skarbem twym i klęską:
herinneringen die nooit koel zijn en
wtedy, gdy brzemię wspomnień cię przytłoczy,
die een last zijn en toch rijkdom zijn:
możesz się ugiąć i wbić w ziemię oczy:
uw hoofd, zwaar van herinneringen, kunt ge daar
pośród uroków wabiących przemożnie
op het marmer of de aarde laten rusten,
skulisz się w sobie i zapytasz trwożnie:
maar wandelend tussen schoonheid en lust
- Tyle tu piękna, a właściwie - po co?
voelt ge steeds die lafhartige gedachte:
po co? - powtarzać będziesz w osłupieniu –
waartoe al die schoonheid?
błyski na wodzie i żyłki w kamieniu,
steeds blijft ge, verlaten, denken:
i ta opona, która zwie się nocą?
waartoe dit fluwelige water en dit bonte marmer,
Po co to wzgórze, zielone na wiosnę?
waarom de avond, deze gevleugelde deken
Morze nie tknięte pługiem? Po co fali
waarom de heuvels en waarom het lover
przypływ i odpływ, po co brzeg w oddali
en de zee, waarin geen zaaier zaait,
i chmury - Danaidy bezradosne,
waarom de sloot, waarom eb en vloed
i słońce - kamień, co Syzyfa pali?
en de wolken, trieste Danaïden
Czemu wspomnienia są i dawne lata?
en de zon, die brandende Sysifussteen?
Blask latarń? Czemu - księżyca poświata?
waarom de herinnering en het verleden,
Dlaczego czas zostaje, choć uchodzi?
waarom de lampen en de manen,
Lub spójrz na trawkę żyjącą bezwiednie:
waarom de oneindige tijd?
dlaczego rośnie, skoro i tak zwiędnie?
of neem als voorbeeld de kleine grashalm:
Dlaczego więdnie, skoro się odradzi?
waarom groeit gras als het toch verdort,
waarom verdort het als het toch weer groeit?