Mi estas filo de Gogo kaj Magogo,

Já jsem syn Goga i Magoga

Mi vane frapegas pordon, muron

a tluču marnĕ do zdí, vrat,

Kaj mi vin demandas

já ale přesto se vás ptám:

Ĉu estas kvita plori sub Karpaton?

smím pod Karpaty zaplakat?

Mi venis sur la fama vojo de Verecko,

Přišel jsem cestou vereckou,

En mia orelo estas hungara kanto,

náš starý zpĕv mi v uších zní,

Ĉu estas permesata invadi ĉe Deveno

smím přes Dĕvin sám prorazit

Sur novaj kantoj de nova tempo?

nových dob zpĕvy novými?

Varmegan plumbon en mian orelon vi muldu!

Ať jsem Vasilem zpívajícím,

La nova, la kantisto Vazulo, mi estu,

olovem uši zalejte,

La novajn kantojn de vivo, mi ne aŭdu,

ať nov ých zpĕvů neuslyším,

Min maldelikate, malnoble Piedpremu!

surovĕ po mnĕ šlapejte.

Ĝis tiam mi ploras, estas en suferego,

Lkám dosud, však bez čekání,

La kanto flugas sur nova flugilo,

přes stálĕ kletby pusty zlé

Kaj malbenas ĝin Pustasero,

na nových křídlech písnĕ letí,

Ĝi estos tamen nova kaj hungara kanto

vítĕzné přesto, maďarské.