Góg és Magóg fia vagyok én,

Mi estas filo de Gogo kaj Magogo,

Hiába döngetek kaput, falat

Mi vane frapegas pordon, muron

S mégis megkérdtem tőletek:

Kaj mi vin demandas

Szabad-e sírni a Kárpátok alatt?

Ĉu estas kvita plori sub Karpaton?

Verecke híres útján jöttem én,

Mi venis sur la fama vojo de Verecko,

Fülembe még ősmagyar dal rivall,

En mia orelo estas hungara kanto,

Szabad-e Dévénynél betörnöm

Ĉu estas permesata invadi ĉe Deveno

Új időknek új dalaival?

Sur novaj kantoj de nova tempo?

Fülembe forró ólmot öntsetek,

Varmegan plumbon en mian orelon vi muldu!

Legyek az új, az énekes Vazul,

La nova, la kantisto Vazulo, mi estu,

Ne halljam az élet új dalait,

La novajn kantojn de vivo, mi ne aŭdu,

Tiporjatok reám durván, gazul.

Min maldelikate, malnoble Piedpremu!

De addig sírva, kínban, mit se várva

Ĝis tiam mi ploras, estas en suferego,

Mégis csak száll új szárnyakon a dal,

La kanto flugas sur nova flugilo,

S ha elátkozza százszor Pusztaszer,

Kaj malbenas ĝin Pustasero,

Mégis győztes, mégis új és magyar.

Ĝi estos tamen nova kaj hungara kanto