Moskito flugas super la lago,
La rano magias moskiton
Ĝi vartas, ĝi forlugos
Antaŭ la ŝtonon.
- Forflugu, venu, venu,
ne timu min, moskito!
Mi manĝis al vi
pli granda moskito.
Tiel instigas la moskiton,
la malsata rano,
kiam su lagon venas
la omboro de cikonio.
Ja la rano ne vidas, aŭdas:
- Ne devas timi!
Ham, buŝkaptas, sed
Mi lernigas drivi.
Ĝi saltas kaj la moskito
kvazaŭ ne estos.
Ja la cikonio ne vane
la lago estos.
Beko fulmas, al la klingo,
klakas, al la vipo:
kaptas la malsatan ranon,
Kune kun la moskito.
PoemWiki 评分
暂无评论 写评论