Orpheus

Waarom riep je me? Uit de duistere

doodsdiepte haal ik je terug! – Maar je riep me!

Overschoon verstorven lief, van de wereld

afgestorven, meende ik, om mijnentwille –

Kan zelfs mijn liefde je niet doen sterven?

Waterschittering, schitterschimmig elfenbankje,

eiderdonzig heidebed, land-barende lente, Jij –

je geboorteplek werd je huwelijksbed –

Wat deed je eruit herrijzen?

Gewend was de stilte in mijn dode hart –

je jammerklacht reet mijn hart weer open

en op mensentoon, ooit de woordenecho

van zwijgende wezens, ween ik. Schone verstorvene,

Mijn lief, hoor je mijn vliedende dood?