Niet het laatste ogenblik

Niet het laatste ogenblik zal moeilijk zijn – de stappen

op het einde van de weg. De eenzaamheid

die wankelt tussen verontschuldiging en het besef

van nooit meer goed te maken zonden.

De eenzaamheid waarin men voelt

omringd te zijn door onzichtbare,

zwevende spoken, hoewel ze weg van hier

in de eindeloze verten blijven kolken.

Nooit heb ik van hen geleerd om te beminnen.

De koude mist van het gebrek omhult me nu als ijs.

Immers, in nachten die ooit vol waren van God

verkende ik alleen de klamme diepten van de aarde.