Ik sta

Ik sta in de open deur, de kilte stroomt

naar binnen, een ruwe hemel, de herfstnacht

die ik de laatste denk, al jaren.

Het laatste afscheid, denk ik al jaren.

De wind verheft stapels van wolken

en van mist voor de sterren. Het is donker,

maar wit en grijs, het donker van de mist.

Zoals zielen op de oude schilderijen,

beweegt, draait en kolkt alles wat bestaat.

God, als je bent, waarom ontsteek je geen licht?

God, als je zou zijn, liet je me toch niet

alleen op deze eerste winternacht.