De miljarden, ontelbare kleuren,
geuren van het heden, en alles wat geen
geur en beeld is, maar als een andere
werkelijkheid, ruw onze huid schuurt;
wat zo veel is dat we het niet meer merken -
dit alles bouwt eindeloze schotten
tot grens tussen mij en de wereld - zal dit dan
met ons tot stof vergaan als we sterven?
Of groeit het niets juist uit deze stof,
de verleden tijd die onze aarde omringt?
Uit de versleten draden van de wolken
weeft het bestaan zijn spinneweb.
PoemWiki 评分
暂无评论 写评论