Przedmieście

Toczą się wojny

zmieniają się pory roku

i, jak twierdzą górscy pasterze, nieco zmienia się klimat,

co może oznaczać,

że przeżyjemy nową epokę lodowcową i nową odwilż,

zostaniemy odmrożeni w lepszych czasach,

albo nie przeżyjemy;

astronauci amerykańscy krążą nad nami we wnętrzu „Skylaba”

jak nasze niejasne wyrzuty sumienia

i nudzą się tak, jakby byli razem z nami na ziemi,

tak niewiele mogą zmienić;

tysiącdziewięśsetsiedemdziesięciotrzyletni

Chrystus, tylekroć zabijany i wskrzeszany

w modlitwach całego świata

wyszedł z podziemia, może zstąpił z niebios

i krąży wśród nas jak krew w naszych żyłach, przechodzi

prawidłowo ulice,

jego stygmaty promieniują nieludzkim światłem

lecz nikt nie zwraca na nie uwagi, bo każdy

ma wystarczające kłopoty z własnym nieistnieniem

i śpieszy do swojego świeckiego kościoła;

wieczorem, zatrzymany przez stróża porządku,

absolwenta wieczorowego uniwersytetu

marksizmu-leninizmu,

nie ma co prawda dowodu osobistego ani paszportu,

nigdzie też nie pracuje,

ale, jak tłumaczy, kuszony wizją lepszej przyszłości,

nie musi jeść ani pić,

bo żywi się światłem i żywi miłość do ludzi,

co nie może być przecież pretekstem do wytoczenia

jeszcze jednego pokazowego procesu

przez pilnych tokarzy dziejów;

dzieci-kwiaty dogorywają w szpitalach i na placach

dalekich, nieznanych miast,

co pewien czas ktoś porzuca na ulicy swój samochód

i usiłując poznać samego siebie

odkrywa, że jest zupełnie kimś innym,

czemu nie mogą się nadziwić uprzywilejowani turyści

i nie mogą odżałować, że tak wysokie jest cło;

dziewczęta, które jeszcze tak chodzą po ulicach,

jakby się lekko unosiły nad nimi,

noszą zeszyty w plastikowych torbach

z nadrukowaną twarzą Janis Joplin,

Janis Joplin wygląda jak żywa, jej twarz

rozmnaża się z godziny na godzinę,

z rozbitych samochodów leniwie sączy się krew;

w ciągu kilku godzin armie Paktu Warszawskiego,

w ciągu kilku godzin faszystowska junta wojskowa

zamieniła Chile albo inny kraj

w wielki obóz koncentracyjny

korzystając z bogatych doświadczeń

zamykania całych narodów

w jednym wielkim więzieniu;

w twoim małym kraju na planecie Fantasmagorii

jedynie kobiety od dawna wierzyły w telepatię,

jedynie kobiety są pewne, że yeti naprawdę istnieje,

że nie jesteśmy samotni w kosmosie

i że nastąpi podwyżka cen;

nawet one nie wiedzą jednak, co podrożeje, czy

jak zwykle mięso czy znowu mieszkania,

benzyna czy gaz,

ciało czy krew;

jak zwykle z okien swojego pokoju

(jeśli masz gdzie mieszkać na planecie F.)

widzisz ciągle tych samych mężczyzn,

którzy już przeczytali dzisiejsze gazety

donoszące o kolejnej podwyżce cen mięsa i mieszkań

w świecie kapitalistycznym

(dzisiejsze gazety

psują się szybciej niż mięso i zatruwają powietrze);

komuś wypadła legitymacja ORMO,

którą od czasu do czasu straszy swoją żonę

mimochodem robiąc jej dziecko;

kobiety noszą swoją śmierć pod sercem,

i jedynie chwilami

ściskają ukradkiem pulsujące skronie,

i jedynie chwilami spoglądają

w nieodgadnioną przepaść zmiennych obłoków,

i jedynie chwilami rzucają nieodgadnione spojrzenia

w jaskrawą ciemność mijającej chwili,

w oślepiającą czeluść jutrzejszego dnia