čovek se cedi, prema vani

Tiboru Pinteru

čovek se cedi, prema vani

preko zadnjeg zida lobanje

sa lice mesta gaženja uz bekstvo

sa elegancijom paranoidnih alfamužjaka

u odvratnoj milosti ispovedanja

iz iskrvarene rebelije tela

- prvo žene i deca -

slušajte prestolni govor istine

njegove u otpadu mudrosti kupajuće oglase

trezne pesme terevenke iskidane kore mozga

mrmljanje falššpilera: ego te absolvo

ova godina je april

bez marta, maja i bukolike

bez mase koja razoružane vojnike ismejava

bez brade i kose i dlake tela

bez plave tetovaže životinjskog divljaštva

bez plavih snova sirena i knjigovođa

bez plave tinte u vatru bačenih matica

bez glasa,

od čega ćemo – na kraju – ogluveti.