Przeszły trzydzieści dwa lata,

Treinta y dos años cumplo en este día

mam niespodziankę dla świata

Una sorpresa es este poesía:

cacy

sencillamente una

cacy.

chucheria

Przy stoliku przy kawie

Regalo que a mí mismo me daré

podarunek dziś sprawię

en un tranquilo rincón de este café.

sobie,

Unicamente yo

tobie.

lo gozaré.

Lata jak wiatr przemijają,

Mis treinta y dos se eclipsaron. Total:

a pieniędzy ciągle brak.

no tuve nunca un salario vital.

Tak, Ojczyzno

¡Todo esto, mi patria,

moja, tak!

es tan real!

Mogłem być nauczycielem,

En vez de gastador de plumas bien hubiera

a nie lichym rymopisem

podido ser maestro, y hoy no fuera

biednym,

un pobre diablo

młodym.

cualquiera.

Nie zostałem, bo w Szegedzie

No pude serlo porque el amo extraño

profesor mi nie pozwolił,

de la Universidad de Szeged, tan huraño,

pewien

me dijo un no

pan.

de este tamaño.

Za wiersz „Nie mam ojca"

Dictó su fallo intempestivo y duro

ukarał mnie ostrzeżeniem,

por mi poema aquel “Corazón puro”…

znieważyłem

Y casi me fusila

pono ziemię.

junto a un muro.

Ojczyzny więc bronił mężnie.

Y contra mí la patria defendió

Przypominam wam, potomni,

el infeliz. Loco, desenvaino

jego imię,

su sable

jego słowa:

(aún lo recuerdo yo).

„Póki na tym świecie żyję,

Mientras yo sea yo, mi buen señor,

pan magistrem nie zostanie,

en Hungría no será profesor,

mój

tartamudeó poniéndose

panie!"

rojo como una flor.

Choć Antal Horger mi wytyka,

Si a Antal Horger* le place que el poeta

że nie wiem, co to gramatyka,

no estudie allí gramática, sujeta

nic nie

se alegra con muy poco:

pomoże —

ya tendrá su rabieta.

Ja będę uczył cały naród,

Seré maestro aunque le pese a usté,

gdy serce moje mu otworzę,

a todo el pueblo mío ensenaré

mój profesorze!

y en ningún grado ya

me detendré.

* Antal Horger, profesor, exigió la exclusión de Attila József de la universidad.