Une fois mon existence à jamais absorbée,

Gdy los mój spełni się u wód,

Qui donc vouera un culte au violon du grillon ?

kto będzie świerszczom skrzypce wiódł?

Qui soufflera du feu sur les branches frappées de givre ?

Kto dmuchnie płomień w szron gałęzi?

Qui donc ira s'écarteler sur l'arc-en-ciel ?

I kto na tęczy się rozpręży?

Qui donc en pleurs enlacera des hanches rocheuses

Kto płacząc biodra skał uściśnie,

Pour les changer en champs qui mollement ondulent ?

aż w nich się poczną trawy wszystkie?

Qui câlinera des cheveux, des artères

Kto będżie pięścił, pieszcząc śnił

Ayant racine dans des murs ?

w kamieniu włosy, źródła żył?

Qui donc enfin élèvera des cathédrales d'injures

Kto wiarom -- popiół na popiele –

À des croyances ravagées ?

buduje kościół przy kościele?

Une fois mon existence absorbée à jamais,

Gdy los mój spełni się u wód,

Qui donnera l'épouvante aux vautours ?

kto przegnać sępa będzie mógł?

Qui portera sur l'autre rive

I kto, co w zębach jak grosz tkwiła,

L'Amour qu'il tient entre ses dents ?

na tamten brzeg przeniesie Miłość?