Aujourd’hui j’ai trente-deux ans.

Przeszły trzydzieści dwa lata,

Je me fais un cadeau plaisant.

mam niespodziankę dla świata

Je m’autorise

cacy

Une surprise.

cacy.

C’est au café sur une table

Przy stoliku przy kawie

Que sera fait ce don notable,

podarunek dziś sprawię

Petit poème

sobie,

Fait pour moi-même.

tobie.

Trente-deux ans derrière moi

Lata jak wiatr przemijają,

Mais pas deux cents pengoes par mois.

a pieniędzy ciągle brak.

C’est mon état

Tak, Ojczyzno

Dans cet Etat.

moja, tak!

C’eût été bien: prof de philo

Mogłem być nauczycielem,

au lieu d’user tant de stylos.

a nie lichym rymopisem

Pas de fromage,

biednym,

C’est bien dommage.

młodym.

A Szeged, de la Faculté

Nie zostałem, bo w Szegedzie

Drôlement je fus éjecté

profesor mi nie pozwolił,

Par des messieurs

pewien

Très sérieux.

pan.

C’était mon poème Cœur Pur

Za wiersz „Nie mam ojca"

Qui me valait ce coup si dur.

ukarał mnie ostrzeżeniem,

Levant l’épée

znieważyłem

De l’épopée,

pono ziemię.

Invoquant Dieu et la Patrie,

Ojczyzny więc bronił mężnie.

Devant moi c’était des furies.

Przypominam wam, potomni,

J’entends toujours

jego imię,

Leurs beaux discours:

jego słowa:

“Moi vivant, vous ne pourrez pas

„Póki na tym świecie żyję,

Etre professeur ici-bas”,

pan magistrem nie zostanie,

Qu’ils ont henni,

mój

Ces culs bénis!

panie!"

Tu jubilais, Antal Horger,

Choć Antal Horger mi wytyka,

Que le poète eût son congé.

że nie wiem, co to gramatyka,

Chacun sa joie,

nic nie

Chacun sa voie.

pomoże —

Diplôme ou pas de licencié,

Ja będę uczył cały naród,

J’enseignerai au peuple entier.

gdy serce moje mu otworzę,

Tous les degrés

mój profesorze!

Sans votre gré!