Jak dítě, držící už víčka stěží,
Jak dziecko, senne przecierając oczy,
zatím co v klidu postýlky už leží
z głową w poduszce uporczywie prosi:
a prosí: „Zůstaň! Něco pověz mi!"
nie odchodź, mów mi jeszcze o czymkolwiek
(tak zdrží se vpád noci plné tmy)
(bo tak złowroga ciemność je nie połknie),
a zatím co už bázní sotva dýše,
i póki strachem serduszko trzepoce,
snad ani neví, co si přeje spíše,
nie wie na pewno, czego pragnie mocniej,
zda pohádku, či tebe, hovor tvůj -
bajki, czy żebyś był po prastu przy nim.
tak prosíme tě: „Poseď! Vypravuj!
Tak my - siądź wśród nas i bajaj - prosimy:
O tom, co vždy - ač nezapomínáme,
o tym, co zawsze dobrze pamiętamy,
o tom, žes s námi, že tě tady máme
ż' tu siedaimy i że jesteś z nami,
a jsme tu s tebou, s tebou všichni my,
a my przy tobie, z tobą razem wszyscy,
se starostmi, člověka hodnými.
którym są: godność i los ludzki bliskie.
Ty víš, že nelhat básnickou je ctností:
Ty wiesz najlepiej : poeta nie blagier,
mluv pravdu, nejen pravdu skutečnosti,
nie rzeczywistość szanuje, lecz prawdę.
vnes záři, jíž se v mozku rozbřeskne,
Światło, co nasze umysły rozjaśnia,
vždyť jeden bez druhého ve tmách jsme!
gdyśmy osobno, nac gasi na zawsze.
Jako Hans Castorp skrz pí Chauchat vidí,
Jak Hans Castorp w pani Chauchat ciało,
hleďme dnes večer skrze sebe - lidi!
tak my nawzajem spójrzmy w siebie śmiało.
Calouny slov tvých chrání před hlukem,
Przez twoje sława zgiełk się nie przebije -
mluv o kráse, mluv o tom, co je zlem,
między ohydą a pięknem kreśl linię,
povznes nás k touze, když jsme smutkem rvánil
serca z żałoby do nadziei podnieš.
Právě nám umřel chudák Kosztolányi
Kosztalanyego złożyliśmy w grobie.
a mnoha zrůdných států hrůza, děs
Jak rak, co jego stoczył, ludzkość zżera
jak rakovina žerou lidstvo dnes,
coraz to państwa innego chimera.
a co dál? lekáme se v nepokoji,
Trwożnie patrzymy, skąd ciągle się walą
zda nové vlčí ideje se rojí,
brunatne idee rozszalałą zgrają,
zda vře už jed, jenž má nás nakazit -
gdzie wre trucizna, która w nas się sączy?
jak dlouho místo k čtení budeš mít?...
Czy znajdziesz miejsce dla swoich słuchaczy?
Však, pokud mluvíš, v ničem necouvejme,
Rzecz w tym, że kiedy mówisz, nie łagodnieć,
my, muži, dále muži zůstávejme
lecz nam, mężczyznom, trzeba dalej godnie
a žena ženou - milou, bez želez,
nimi pozostać, kobietom - w miłości,
a všichni lidmi - ubývá jich dnes...
bo coraz mniej jest ludzi wśród ludzkości.
Usedni. Začni vyprávět nám dlouze!
Usiądź i znowu opowiadać zacznij.
Budeme naslouchat a někdo pouze
Wśród zasłuchanych ktoś na ciebie patrzy.
na tebe vzhlédne, rád, že popatří
Oczy radością błyszczą, że wśród białych
a vprostřed bílých Evropana zří."
Europejczyka nareszcie spotkały.