Treinta y dos años cumplo en este día

Przeszły trzydzieści dwa lata,

Una sorpresa es este poesía:

mam niespodziankę dla świata

sencillamente una

cacy

chucheria

cacy.

Regalo que a mí mismo me daré

Przy stoliku przy kawie

en un tranquilo rincón de este café.

podarunek dziś sprawię

Unicamente yo

sobie,

lo gozaré.

tobie.

Mis treinta y dos se eclipsaron. Total:

Lata jak wiatr przemijają,

no tuve nunca un salario vital.

a pieniędzy ciągle brak.

¡Todo esto, mi patria,

Tak, Ojczyzno

es tan real!

moja, tak!

En vez de gastador de plumas bien hubiera

Mogłem być nauczycielem,

podido ser maestro, y hoy no fuera

a nie lichym rymopisem

un pobre diablo

biednym,

cualquiera.

młodym.

No pude serlo porque el amo extraño

Nie zostałem, bo w Szegedzie

de la Universidad de Szeged, tan huraño,

profesor mi nie pozwolił,

me dijo un no

pewien

de este tamaño.

pan.

Dictó su fallo intempestivo y duro

Za wiersz „Nie mam ojca"

por mi poema aquel “Corazón puro”…

ukarał mnie ostrzeżeniem,

Y casi me fusila

znieważyłem

junto a un muro.

pono ziemię.

Y contra mí la patria defendió

Ojczyzny więc bronił mężnie.

el infeliz. Loco, desenvaino

Przypominam wam, potomni,

su sable

jego imię,

(aún lo recuerdo yo).

jego słowa:

Mientras yo sea yo, mi buen señor,

„Póki na tym świecie żyję,

en Hungría no será profesor,

pan magistrem nie zostanie,

tartamudeó poniéndose

mój

rojo como una flor.

panie!"

Si a Antal Horger* le place que el poeta

Choć Antal Horger mi wytyka,

no estudie allí gramática, sujeta

że nie wiem, co to gramatyka,

se alegra con muy poco:

nic nie

ya tendrá su rabieta.

pomoże —

Seré maestro aunque le pese a usté,

Ja będę uczył cały naród,

a todo el pueblo mío ensenaré

gdy serce moje mu otworzę,

y en ningún grado ya

mój profesorze!

me detendré.

* Antal Horger, profesor, exigió la exclusión de Attila József de la universidad.