1

1

En la luminosa roca estoy sentado.

Gdy w blasku siedzę na górskim upłazie –

Vuela la suave brisa

wczesnego lata

del joven verano

wiew lekki jak wieczerzy ciepły dech

igual que la tibieza de una dulce cena.

tu do mnie wzlata.

Al silencio acostumbro

Serce do ciszy przyzwyczajam.

mi corazón (no es tan difícil).

Nieżmudne to staranie –

Todas las cosas desaparecidas en torno mío se reúnen mi cabeza se inclina, y cuelga

starczy, że, co minione, w głąb opadnie,

mi mano.

głowa się schyli i bezwładnie

w dół zwiśnie ramię.

Contemplo la crin de las montañas.

Brilla en todas las hojas

Patrzę na szczyty dookoła –

la llama de tu frente.

światłością twego czoła

En el camino, nadie, nadie.

jaśnieje każdy skalny płat.

Miro cómo tu falda

Na ścieżce - żywej duszy; widzę,

ondea al viento.

jak w zuchwałości swojej i bezwstydzie

Bajo los frágiles follajes

suknię twą szarpie wiatr.

tiemblan fugaces tus cabellos,

Kiedy zaś patrzę na kruche listowie,

vibran tus blandos senos un instante

to włosy twe spływają ku przodowi

y, mientras el arroyuelo Szinva corre,

i pierś faluje, i wśród ech

miro surgir una vez más

potoku Synwa, co hucznie się pieni –

en los guijarros redondos y blancos

wytryska, widzę to znów, na kamieni

de tus dientes, la sonrisa de un bada.

białym szeregu

(na twoich zębach) cudotwórca śmiech.

2

¡Oh cuanto te amo,

2

a ti que has logrado hacer hablar a la vez

O, jakżeś droga memu sercu,

a la intrigante soledad

ty, która mowy mojej wyraz

que está tejiendo su trama

z przewrotnej samotności, w lochach duszy

en los resquicios más profundos del corazón,

usadowionej, wydobywasz -

y a todo el Universo!

i z uniwersum.

Tú, como una cascada huye de su ruido,

Która jak od swych grzmotów siklawa - ode mnie

me abandonas y corres silenciosamente,

odżegnujesz się i mkniesz, uciszona, dalej,

mientras yo, entre las cumbres de mi vida,

póki ja, znad mego życia przepaści bezdennej,

próximo a la lejanía,

doganiam cię krzykiem, że - słyszysz? - kocham,

retumbo, chocando en la tierra y en el cielo,

kocham ciebie, choć tyś moja macocha,

y grito que te amo,

kocham ciebie, macocho, czule 1 zuchwale!

¡mi dulce madrastra!

3

3

Kocham ciebie -jak matkę dziecię niewinne,

Te amo como el niño ama a su madre,

jak milczące stoki głuchą głębinę,

como las mudas fosas a sus profundidades.

jak drżący promień przestworza sine,

Te amo como las salas a la luz,

jak spalanie się - dusza, jak trwanie - ciało!

como el espíritu al fuego y el cuerpo al descanso.

Kocham ciebie -jak życia każdą godzinę

Te amo como los mortales aman la vida,

śmiertelnikom, ńim umrą, kochać przystało.

hasta que mueren.

We mnie każdy twój uśmiech, drgnienie czy słowo

Tus movimientos, tus palabras, todas tus sonrisas,

zapada się jak przedmioty pod ziemię.

acojo como la tierra los objetos que caen.

W umysł mój jak kwas w płytę metalową

En mi imaginación mis instintos te penetran

wtrawiłem cię podskórńymi instynktami,

como al metal los ácidos.

i teraz, o moja najsłodsza pani,

En mi mente tu imagen hermosa y amada, tu ser,

twa istota wypełnia tam wszelkie istnienie.

colma todas las cosas esenciales.

Chwile z chrobotem się oddalają,

Los instantes pasan, ruidosos,

lecz w mych uszach twoje wciąż wibrowanie.

y en mis oídos tú estás muda.

Gwiazdy gasną i na powrót się zapalają,

Las estrellas descienden y caen,

lecz w mych oczach trwasz piękna jak malowanie.

pero tú te detuviste en mis ojos.

Twój smak, jak cisza pod jaskiń sklepieniem,

Tu sabor, como el silencio en una gruta,

wystygły wędruje mym podniebieniem,

flota enfriándose en mi boca.

twa dłoń przezroczysta na szklance drży,

Y sobre el vaso de agua tu mano

na niej delikatna siateczka żył -

con sus venas tan finas

jawą jesteś czy przywidzeniem?

que apenas se vislumbran.

4

4

A ja? Gruda, magma, surowiec,

¡Oh!, ¿qué materia soy yo

który wzrok twój kształtuje, kruszy i scala?

que tu mirada me corta y me transforma?

Czy też - ducha to rozświetlenie,

¿Qué alma y qué luz

zjawisko i objawienie,

y qué fenómeno de asombros,

że nicością swą owiać mogę i obejść

que pudo recorrer en la niebla de la nada

urodzajną górską krainę twojego ciała?

los paisajes sinuosos de tu fértil cuerpo?

Że jak słowo w umysł na oścież rozwarty

Y como el verbo en una mente abierta,

wśliznąć się mogę w jego zakamarki!…

yo puedo descender a sus misterios.

Twój krwiobieg jak róży rozkwitły krzak

Tu red sanguínea, como los rosales,

nie ustaje w swych tajemnych obrotach

tiembla sin cesar.

i przenosi z głębin odwieczny żar,

Ella conduce la corriente eterna

by miłości kwiat na twych wargach trzepotał

para que surja el amor en tu rostro,

i błogosławiony był owoc twego żywota.

para que tu matriz tenga un fruto bendito.

El suelo sensible de tu vientre

Glebę zaś delikatną twych trzewi

está bordando de raíces pequeñitas, hilos finísimos,

na wskroś haftuje plątanina korzeni

que se anudan y desanudan

i wrażliwe poszycie żołądka krzepi,

para que las células que tus humores recojan sus

supłając i rozsupłując z zapałem -

enjambres,

by krążąc nie przelały się soki przez brzegi

para que los bellos arbustos de tus frondosos pulmones

i szerokolistne płuc twoich krzewy

canten sus propias glorias.

swoją własną głosiły chwałę!

La eterna materia pasa felizmente

Niezniszczalna materia wędruje, szczęśliwa,

a través de tu cuerpo, por los túneles de tus intestinos,

przez kiszek twoich tunele,

y la escoria recibe una vida plena

to zaś, co odrzucone - obmyte, przepływa

en los pozos ardientes de tus férvidos riñones.

przez gorące żródła gorliwych nerek!

Colinas onduladas se levantan,

constelaciones se estremecen en ti.

Urodzajem wzbierają twoje ugory,

Lagos se mueven, fábricas trabajan,

jasno jarzy się gwiazdozbiory,

hormiguean un millón de animales vivientes,

w poruszeniu jezior, w fabryk rumorze

el insecto

krząta się milion żywych stworzeń,

y el alga,

nosorożców,

la bondad y la crueldad;

wodorostów,

un sol brilla, se nubla una aurora boreal.

okrucieństwo i dobroć, zbrukanie i czystość,

En tu sustancia se desplaza, errante,

słońce świeci, chmurzy się zorza polarna –

la inconsciente eternidad.

i ta, która samej siebie nie ogarnia,

w zawartości swej trwa zabłąkana wieczystość.

5

Como coágulos de sangre

5

caen hacia ti

Jak skrzepy krwi

estas palabras.

padają słowa

Tartamudea la existencia.

pod twoje stopy.

Sólo la ley es un claro discurso.

Zajękliwy byt ze mnie drwi –

Mis órganos laboriosos, que día tras día

tylko praw przejrzysta jest mowa.

me dan vida, ya se preparan

Lecz które wskrzeszają mnie co dzień, tak pracowite

a callar para siempre.

organy me - już się sposobią ze zgrzytem

Pero todos clamarán hasta entonces.

do zupełnej niemoty.

¡Oh, tú, escogida entre la multitud

de dos mil millones de seres humanos;

Ale nim to nastąpi –

oh, tú, la única,

do ciebie wybranej

suave cuna, recia tumba, lecho vivo,

rozlegnie się wołanie ich zawołane:

acógeme en ti!

o, ty jedyna, ty ze wszystkiego, ty wszystko,

żywe łoże, twardy grobie, miękka kołysko,

(¡Qué alto está el cielo del amanecer!

przyjmij mnie w siebie!…

En sus minerales relucen ejércitos.

(Z wysokości niebo zorzą broczy,

El gran resplandor deslumbra mis ojos.

blaskiem hufce spiżowe płoną.

Sé bien que estoy perdido.

Jak ta światłość rani moje oczy!

Escucho cómo chirría y palpita sobre mí

Ginę, zda się, za promienną zasłoną.

mi corazón.)

I spoza mnie, znade mnie dobiega

mego serca łomot.)

6

Canción añadida

6

(Pieśń boczna)

Me lleva el tren y yo sigo tus pasos

(Niosą mnie koła, drogą się wlokę,

Tal vez hoy mismo estés entre mis brazos

może dziś jeszcze do ciebie dotrę,

y tal vez se enfriará mi rostro ardiente

może mnie poznasz, może obejmiesz,

o tal vez tú me digas suavemente:

może się nawet cicho odezwiesz:

“Te espera el agua tibia, ve a bañarte.

Pluszcze letnia woda, obmyj się!

Toma la toalla, puedes ya secarte.

Oto ręcznik w kwiaty, otrzyj się!

La carne se está friendo, te hartará.

Na ognisku mięso, posil się!

Donde mi lecho está, tu cuerpo está."

Leżę na posłaniu, połóż się.)