Ten, kto žije vraví a vysoko chodí,

Wie leeft en op is en rondloopt

nevedno ani to, že dokedy

zegt dat hij niet weet hoe lang

vládze. Vari na cetlík napísal,

hij het volhoudt. Misschien heeft hij op een briefje

vo vačku nosí, ten, kto žije,

geschreven hoelang, dat hij in zijn zak draagt

že dokedy. Azda niekto, kto

die leeft. Misschien

weet iemand het, die beeft alsof

akoby od lásky chveje sa,

van verliefdheid. Misschien als we het volhielden

pozná. Azda keby sme vydržali

om niet te zoeken en niets te vinden.

nehľadať a nenachádzať nič.

Wie in de zonneschijn zit, zegt, Heer

Ten, na koho slnko svieti vraví, Pane

uw zon schijnt op mij, deze zon

tvoje slnko na mňa svieti, na nás svieti

schijnt op ons. Of hij zwijgt zo verder

en zegt tegen niemand een woord. En hij loopt

toto slnko. Alebo takto mlčí

niet door, blijft staan, kijkt, of kijkt niet eens

ďalej, a nikomu sa neprihovorí,

maar zwijgt. Hij ziet niet

nejde, zastane, nazerá, či ani

hoe zwart die zon wel niet is.

nenazerá, len mlčí. Nevidí,

Wie leeft, zegt dat zijn een beetje

aké čierne to slnko je.

maar zijn niet kan.

De levenden, zoals ze zijn, zetten stap na stap

Ten, kto žije vraví, že byť len,

als een machine. En ze stappen

aspoň trochu byť, možné nie je.

als een machine. Als een machine, Heer.

Živí, ako sú, kráčajú

iba, ako stroj. A kráčajú tak,

ako stroj. Ako stroj, Pane.