Wie leeft, zegt

Wie leeft en op is en rondloopt

zegt dat hij niet weet hoe lang

hij het volhoudt. Misschien heeft hij op een briefje

geschreven hoelang, dat hij in zijn zak draagt

die leeft. Misschien

weet iemand het, die beeft alsof

van verliefdheid. Misschien als we het volhielden

om niet te zoeken en niets te vinden.

Wie in de zonneschijn zit, zegt, Heer

uw zon schijnt op mij, deze zon

schijnt op ons. Of hij zwijgt zo verder

en zegt tegen niemand een woord. En hij loopt

niet door, blijft staan, kijkt, of kijkt niet eens

maar zwijgt. Hij ziet niet

hoe zwart die zon wel niet is.

Wie leeft, zegt dat zijn een beetje

maar zijn niet kan.

De levenden, zoals ze zijn, zetten stap na stap

als een machine. En ze stappen

als een machine. Als een machine, Heer.