1

1

И всё будет оставлено тогда.

Albowiem wszystko nas wtedy opuści.

Отдельно от небесного пребудет

Cisza nieba oderwie się naraz

вовек уже земная пустошь и

od ziem, które Bóg w otchłań rzuci.

отдельно ж молчанье собачьих будок.

I osobno będzie cisza psich bud.

И мы увидим мечущихся птиц.

Pierzchające w powietrze ptasie stada.

И солнце, восходящее уже,

I ujrzymy nagle slońca wschód;

как бешенный зрачок немое и

wzejdzie nieme jak szalona źrenica,

спокойное, как зверь настороже.

spokojne jak drapieżnik, gdy po łup się skrada.

Но неприкаянному отщепенцу,

Na swym wygnaniu oka nie zmrużywszy,

уснуть нельзя мне будет в эту ночь,

lecz kto wtedy snu się spodziewa,

и трепеща, как дерево трепещет,

dygoczę ja drżeniem tysięcy liści

заговорю в ночи я как оно:

i przemawiam słowami drzewa:

Czy znacie upływ lat, czy znacie

Знаете вы теченье лет, видали 

ich przemarsze przez ziemię zdeptaną?

коросту лет на землях, дюны дней?

Czyście zgłębili przemijania zmarszczkę,

Морщина преходящего видна ли, 

czy znacie moją dłoń pogruchotaną

ясна ли вам в коре руки моей?

i czy nieobce wam sieroctwa miano?

И как зовут по имени сиротство?

Czy czujecie ból w tych stronach skryty,

И знаете ли вы, какая боль

tratujący wieczystą ciemność

тут топчет тьму всевечную и топчет 

błoniastą łapą i spękanym kopytem?

расщепленным копытом? Всех неволь

Czy znacie noc i chłód, i dół,

увидите ли стылое корыто, 

przekręconą na bok głowę więźnia,

в косом рывке обритой головы

znacie zimne, wystygłe koryta?

узнаете ли холод, ночь и яму,

Czy wy znacie boleść podziemną?

и муку зла узнаете ли вы?

Wzeszło słońce. Nagie, mroczne drzewa

Восход. Не больше прутика, чернея,

w podczerwieni gniewnego nieba.

деревья в инфракрасном гневе неба.

Tak ruszę w drogę. Naprzeciw zagładzie

Так выхожу я гибели Навстречу

jakiś człowiek idzie w milczeniu.

беззвучным шагом, человек.

Nie ma nic oprócz własnego cienia.

С собою ничего, лишь тень.

Tylko kij. Tylko strzępy odzienia.

Да палка. В арестантское одет.

2

2

Jedynie po to się uczyłem chodzić! Tylko po to:

Для них учился я ходить! Для этих

dla tych późnych, dla tych gorzkich kroków.

поздних, горьких шагов и жил на свете.

Wkrótce zapadnie wieczór, zeschłe błoto

Панцирем грязи ночь на мне засохнет,

odłoży na mnie noc; pod powiekami

и я под веками до самого конца

skrywam ciągle ten obraz odwrotu

стеречь буду тот путь в сполохах,

drzew w gorączce z ich wszystkimi gałązkami,

те веточки и деревца.

z każdym listkiem. Las gorący dymi.

Kiedyś tutaj raj się rozpościerał.

Горячий, весь до листика лесок. 

Ból mnie w półśnie wciąż nowy rozdziera:

Ведь рай, я знаю, здесь был где-то.

słychać szum drzew olbrzymich!

И снова болью в полусон:

стволов его гуденье!

Do domu chciałem, wreszcie przyjść do domu,

tak jak ongiś i on przyszedł w Biblii.

Как я домой хотел, домой вернуться,

Na podwórzu mój cień przeraźliwy.

как тот, из Библии, в конце концов. 

Skruszona cisza, starzy rodzice w domu.

Тень во весь двор, моя, и тени ужас.

Już idą ku mnie, już mnie wołają, biedni

Молчанье в трещинах, дом, мать с отцом,

już płaczą, już mnie tulą ledwo żywi.

идут уже, зовут, как постарели,

Znów przyjmuje mnie ład powszedni.

и плачут, обнимают неуклюже.

W zwichrzone gwiazdy patrzy twarz przyklejona do szyby...

Вновь принятым в уклад времён,

о россыпь звёзд облокотясь наружу –

O gdybym teraz mógł choć raz jedyny

rozmawiać z tobą, kogo tak kochałem,

Только б сейчас, с тобой, единым словом,

od lat, lecz miałem dość sił, by nie mówić

кого я так любил. Как в детстве 

nad czym płakało w kącie dziecko małe,

вплакиваешь в щель меж досок 

i by w nadziei trwać kruchej i w wierze,

всё ту же, чуть жива, надежду

że powrócę, że cię odnajdę.

что приду, и ты найдёшься,

Twoja bliskość pulsuje mi w gardle.

годами, безотступно, веря.

I drżę z trwogi jak dzikie zwierzę.

В горле колотится: ты здесь.

Я жду, встревоженнее зверя.

Twoich słów, twojej ludzkiej mowy

już nie rozumiem. Wciąż w lęku panicznym

Слова твои и человечья речь

lecą ptaki z pękniętymi sercami

мне недоступны. Только птицы живы, 

gdzieś pod niebem, pod niebem ognistym.

под небом мечутся, небо в огне.

Sieroce listwy w pole spalone wbite

Из тлеющего поля сиротливо

i nieruchomo gorejące klatki.

тут, там, обугленная жердь 

Ja już nie umiem mówić twym językiem

и клетки догорают, недвижимы.

i nie pojmuję ludzkich słów zagadki.

Słowo moje od słowa bezdomniejsze!

Мне непонятна человечья речь,

Nie mam słów.

и языком твоим я не владею.

Слово моё бесприютней слова! 

Ich straszliwy ciężar

И слова нет.

ciągnie w dół przełamując powietrze;

Невыносимый гнёт

głosy wydaje ciało-ludzka wieża.

его ссыпается, и где-то

Jaki świat pusty. Nigdzie ciebie nie ma.

столб башни звуки издаёт.

Trzcinowe krzesło, porzucony leżak.

Mój cień grzechocze wśród ostrych kamieni.

И нет тебя. Как же мир пуст.

Jestem zmęczony. Sterczę jak głaz z ziemi.

Шезлонг, в саду забытый стул.

Тень моя, дребезжа в щебёнке острой.

3

Устал я. Из земли торчащий остов.

Bóg mnie widzi jak stoję na słońcu.

Widzi cień na kamieniu, na płocie.

3 

Widzi cień mój bez oddechu stojący

Видит Бог, как я стою на солнце.

w bezpowietrznej, stężonej drętwocie.

Тень видит на заборе и на щебне.

И видит, как дыханья не хватает

Nim czas przyjdzie, ja już będę jak kamień:

тени моей в сдвигающейся щели.

martwa zmarszczka, blizn kręty rysunek,

Тогда иссечен тысячью борозд,

garstka gruzu, oto czym się stanie

и я буду уже мертвее камня;

twarz stworzenia, świata wizerunek.

в щебёнку с добрую ладонь

утрусится уже лицо созданья.

I twarz, jakby prawdziwymi łzami,

płacze, spływa suchymi bruzdami.

Морщины вместо слёз по лицам; 

и каплет в ров, и ров пустой струится.