Trinta e dois anos em cima –

Przeszły trzydzieści dwa lata,

é uma surpresa esta rima

mam niespodziankę dla świata

qual graça

cacy

sem graça:

cacy.

prenda de que só dou fé

Przy stoliku przy kawie

num canto deste café

podarunek dziś sprawię

assim

sobie,

a mim.

tobie.

Trinta e dois levou o vento

Lata jak wiatr przemijają,

sem por mês ir aos duzentos.

a pieniędzy ciągle brak.

É isto,

Tak, Ojczyzno

País!

moja, tak!

Podia ser professor,

Mogłem być nauczycielem,

não de penas gastador

a nie lichym rymopisem

brigão

biednym,

sem chão.

młodym.

Mas ai que expulsou-me adrede

Nie zostałem, bo w Szegedzie

da Faculdade em Szeged

profesor mi nie pozwolił,

um tipo

pewien

esquisito.

pan.

Plo meu «Não tenho nem pai»

Za wiersz „Nie mam ojca"

veloz, bruto aviso cai,

ukarał mnie ostrzeżeniem,

o sabre

znieważyłem

que abre

pono ziemię.

pla pátria, contra mim. Chama

Ojczyzny więc bronił mężnie.

do meu esp'rito a fúria insana

Przypominam wam, potomni,

tal como

jego imię,

seu nome:

jego słowa:

«Você, enquanto eu for sério,

„Póki na tym świecie żyję,

não dá aulas neste hemisfério» –

pan magistrem nie zostanie,

estrilha

mój

e brilha.

panie!"

Se o senhor Horger Antal se alegra

Choć Antal Horger mi wytyka,

que o poeta não saiba a regra,

że nie wiem, co to gramatyka,

é tolo

nic nie

consolo –

pomoże —

O meu povo inteiro eu,

Ja będę uczył cały naród,

não ao nível do liceu,

gdy serce moje mu otworzę,

ensino

mój profesorze!

ensino!