Przeszły trzydzieści dwa lata,

Harminckét éves lettem én – 

mam niespodziankę dla świata

 meglepetés e költemény 

cacy

 csecse

cacy.

 becse:

ajándék, mellyel meglepem 

Przy stoliku przy kawie

 e kávéházi szegleten 

podarunek dziś sprawię

 magam

sobie,

 magam.

tobie.

Harminckét évem elszelelt

 s még havi kétszáz sose telt. 

Lata jak wiatr przemijają,

 Az ám,

a pieniędzy ciągle brak.

 Hazám!

Tak, Ojczyzno

Lehettem volna oktató, 

moja, tak!

 nem ily töltőtoll-koptató 

 szegény

Mogłem być nauczycielem,

 legény.

a nie lichym rymopisem

De nem lettem, mert Szegeden 

biednym,

 eltanácsolt az egyetem

młodym.

 fura 

 ura.

Nie zostałem, bo w Szegedzie

Intelme gyorsan, nyersen ért 

profesor mi nie pozwolił,

 a „Nincsen apám" versemért, 

pewien

 a hont

pan.

 kivont

szablyával óvta ellenem. 

Za wiersz „Nie mam ojca"

 Ideidézi szellemem 

ukarał mnie ostrzeżeniem,

 hevét

znieważyłem

 s nevét:

pono ziemię.

„Ön, amíg szóból értek én, 

 nem lesz tanár e földtekén" – 

Ojczyzny więc bronił mężnie.

 gagyog

Przypominam wam, potomni,

 s ragyog.

jego imię,

Ha örül Horger Antal úr,

jego słowa:

 hogy költőnk nem nyelvtant tanul, 

 sekély

„Póki na tym świecie żyję,

 e kéj -

pan magistrem nie zostanie,

Én egész népemet fogom 

mój

 nem középiskolás fokon 

panie!"

 taní

 tani!

Choć Antal Horger mi wytyka,

że nie wiem, co to gramatyka,

nic nie

pomoże —

Ja będę uczył cały naród,

gdy serce moje mu otworzę,

mój profesorze!