Czego szczekacie, podłe psy?

Básnictvo nie učitelia

O co ten wściekły wrzask i wycie?

vtĺkli do mňa palicou,

Taki wam w gardziel cisnę gnat,

duša moja pred školskou sa

Że się nim, łotry, udławicie!

neskláňala mluvnicou.

Gdy kto mimozy skubać rad,

O pravidlá nech sa oprie,

W cieplarni znajdzie je. Ostrzegam:

kto sám voľne nechodí:

Ja jestem dziki, bujny kwiat

ja som divo rastúci kvet

Żywiołu nieokiełznanego!

nespútanej prírody.

Nie vám kvitnem, rozmaznanci

Rytmów poezji, wiersza praw

s háklivým, mdlým žalúdkom,

Nie wbiła we mnie rózga szkolna.

ktorý sa vám v každej chvíli

Przepisów - od najmłodszych lat

obracia hneď hore dnom;

Nie uznawała dusza wolna.

zato ten, kto zdravý vkus má,

Pędziłem w świat pod szumny wiatr,

mne v ústrety vychodí:

Gwiżdżąc i kpiąc z belferskich reguł.

ja som clivo rastúci kvet

Ja jestem dziki, bujny kwiat

nespútanej prírody.

Żywiołu nieokiełznanego!

Preto vy mňa navždy pekne

na pokoji nechajte;

Nie dla was kwitnę, durnie, kpy,

škoda hrach na stenu hádzať,

Wymoczki skisłe z niestrawności.

keď zisk z toho nemáte.

Aromat mój przyprawia was

A do mňa sa zadrapovať

O zawrót głowy i o mdłości,

ráčte, ak vám neškodí:

Lecz zdrowszy, prosty lud, mój brat,

divý som ja, pichľavý kvet

Ten cieszy się z rozkwitu mego!

nespútanej prírody.

Ja jestem dziki, bujny kwiat

Żywiołu nieokiełznanego!

Dajcięż mi święty pokój raz,

Na nic te wrzaski opętane.

Daremny trud, zapewniam was,

Już lepiej rzucać groch o ścianę.

A kto by dalej szukał zwad,

Niech... w garść mnie chwyci! Lecz ostrzegam:

Kolczasty jestem, dziki kwiat

Żywiołu nieokiełznanego!