Północ


Gdzieś daleko psy ujadają,
Być może w księżycu widzą słońce.
Są narody, którym ten wiek
jeszcze nie wytłumaczył trwania
w których tylko pradziad pradziadów
wyczuwa ich własną teraźniejszość.
Każdy poranek zatrzymywał się w nich
jak pewność dawnego nieszczęścia.
...Jest północ. Cienie ponad rowami,
ponad piekącymi chronologiami.
Całkowicie zakłócony czas kłamliwy:
słońce - księżyc - minuta - rok - jedno za drugim
i coś pobudza zmęczoną
wieś, stary walący się zamek.
Daleko od metropolii
nie świeci krzyż celu.
Gdzieś blisko psy szaleją,
w słońcu widzą księżyc.


作者
Aladár Lászlóffy

译者
Grzegorz Bubak

来源

https://www.babelmatrix.org/works/hu/L%C3%A1szl%C3%B3ffy_Alad%C3%A1r-1937/%C3%89jf%C3%A9l/pl/3327-P%C3%B3%C5%82noc


报错/编辑
  1. 初次上传:李大侠
添加诗作
其他版本
添加译本

PoemWiki 评分

暂无评分
轻点评分 ⇨
  1. 暂无评论    写评论