Przyszedłeś kijem

Przyszedłeś z kijem, zamiast z kwiatem,

i posprzeczałeś się z zaświatem,

przyrzekłeś matce wór z bogactwem,

a teraz siedzisz tu zbyteczny

jak butwiejący grzyb pod drzewem

(wie się o tobie, że się nie wie)

wtrącony w Siedmiokrotne Wieże, .

skąd nigdzie nigdy nie uciekniesz.

Czemuś wbił mleczne zęby w skałę?

I skąd ten pośpiech, gdy spadałeś?

Czemu twe noce od snów białe?

Jakie cíę przenikały dreszcze?

Zawsze otwarty byłeś wściekle,

rozdrapywałeś rany skrzepłe,

i sławny jesteś, jako rzekłeś.

Jak długo świat twój potrwa jeszcze?

Kochałeś? Kto cię wziął w ramiona?

Kluczyłeś? Jak bestia tropiona?

Zwycięż, niezwyciężone skona,

choć nie masz noża ani chleba.

Zamknięty jesteś w Siedmiu Wieżach,

ciesz się, gdy masz choć wiązkę drzewa,

ciesz się, tu jest poduszka świeża,

skłoń na nią głowę, kiedy trzeba.