Landet i høgda

Kanhende kjem ein gong den tid

når ihugkomst krev meir enn plan -

langt større mot å søkje bak

enn framover, slik vi er van?

Eg ottast ei! — mitt land finst alt

meir vernande enn alle fjell.

Eg går omkring og ser på ting

og væpna sterkt, med ord: eit vell.

Fortelje kor det landet finst

som er så trygt? Eg opnar meg.

Muml fram eit vers av Petőfi:

Ein tryllering slær krans om deg.

Og vart vi herja nok ein gong

av tartar- eller kræmarkrek,

og vegar atter vrir på seg

lik ormar som ein hard fot tek:

med auga lukt, sei i deg sjølv

dei ord som ein gong verkeleg

av flygesand, av folk og hus

let landet Ungarn reise seg,

gløym ikkje av at fjell og elv

— gjenstridig fjell og villfløymd foss

vart tamde når vi stolt gjekk inn

til løyndomen, og den hjalp oss.

Og trugsmål, dei er utan brodd,

og dødens pil flyg langt forbi:

Sei berre fram ei trollskjorte,

rop ut i natta Berzsenyi.

Saml såman alt som du har sett

med' du har vandra fritt omkring,

alt det du fekk av hjartet ditt,

av jenter, munter prat og ting.

Som Noas ark ein gong vart fylt:

Éin art med av alle tankar

skal du ta, og illusjonar,

drøymde dyr som i deg vankar.

I tusen år kan ord stå gøymt

lik dvergemål når ingen spør,

men tordne høgt om tusen år

vil dine ord, om ikkje før.

Så lytt til alt, og lær av det

som talar sjølv når det er tyst:

Møt fienden med muntert blikk

med boka klemd imot ditt bryst.

For eg eig heim — om ingen stad,

for røyndom er kva eg har røynd

i syn: og støytest verda om

eg eig ein heim, om i meg løynd.

Slik bier eg som sendebod,

som vaktar for ein gravlagd skatt.

Skyt panna mi eit skot! Det som

fanst der til himmels flyg den natt.

1936

Knut Ødegård og