Hav

Under og over einannan,

opnar seg mot einannan i nakne

kast som når mjuke tonar

stig og fell, uverkeleg,

fyller lufta med rytmen av ein

overjordisk og evig kjærleik:

ut av eit tomrom

fødest musikk,

under og over einannan,

opnar seg mot einannan i stadig

nye begjær, som bryt lik dønningar

inn over famntak

fylte av stadig ny tørst, der

tusen bølgjer går saman,

glid frå kvarandre umettelege,

og så flyt saman igjen,

under og over einannan,

går opp i einannan som følgde dei

heilage lovar, like inn til det inste

opne og nakne, så eitt

med sin eigen rytme

at også dei varaste rørsler

blir kyss og ein einaste leik

av øre og ville famntak :

under og over bølgjer,

symjande rastlause bølgjer,

tørste, nakne, og tankar

tunge av elsk og lyst.

heite, forvilla tankar,

tallause bølgjer,

lengtande bølgjer

i eit forelska hav.