Goochelaar zijn

Goochelaar zijn is vermakelijk

gaat hij naar huis en gooit hij

zijn aktentas in de hoek, verandert die

in kleurrijk doek dat als ijle rook

oplost, niet op de grond bonkt

uit zijn mouwen haalt hij ruim een dozijn

eieren te voorschijn, hij nuttigt zijn maaltijd

en de grauwe krant in zijn hand

fladdert als een postduif weg

als hij wil kan hij op het plafond

gaan liggen slapen

en wordt hij 's ochtends uitgerust wakker

het regent peertjes uit zijn mond,

hij geeuwt zijn brandende gloeilampen

Maar goochelaar zijn is soms lastig,

doet hij zijn hoed op

dan is het zeker dat er een konijn

of een kat uit zijn kop valt,

en onder zijn tastende handen

vergaat de druiventros tot poedersuiker,

wil hij zijn neus snuiten, dan tikt de klok

in zijn hand in plaats van een zakdoek

Hij kent wel honderd geintjes

maar doet zelf niks: slachtoffer

van zijn roeping, koning Midas,

produceert hij lusteloos zijn wonderen