Goochelaar zijn is vermakelijk

Bűvésznek lenni szórakoztató

gaat hij naar huis en gooit hij

ha hazamegy s rögtön ledobja

zijn aktentas in de hoek, verandert die

aktatáskáját, tarka kendő

in kleurrijk doek dat als ijle rook

lesz belőle, mely könnyű füstként

oplost, niet op de grond bonkt

elenyészik, nem dobban földre

uit zijn mouwen haalt hij ruim een dozijn

kézelőjéből jó tucatnyi

eieren te voorschijn, hij nuttigt zijn maaltijd

tojást szed elő, megebédel

en de grauwe krant in zijn hand

és kezéből a szürke újság

fladdert als een postduif weg

postagalambként tovaröppen

als hij wil kan hij op het plafond

ha akar, még a mennyezetre

gaan liggen slapen

is lefekhet, hogy ott aludjék

en wordt hij 's ochtends uitgerust wakker

és kipihenten ébred reggel

het regent peertjes uit zijn mond,

szájából égő villanykörték

hij geeuwt zijn brandende gloeilampen

potyognak, hogyha nagyot ásít

Maar goochelaar zijn is soms lastig,

De bűvésznek lenni néha terhes,

doet hij zijn hoed op

hogyha felteszi a kalapját,

dan is het zeker dat er een konijn

biztos, hogy a fejére hullik

of een kat uit zijn kop valt,

belőle egy nyúl vagy egy macska,

en onder zijn tastende handen

a szőlő fürtje szerteporlik

vergaat de druiventros tot poedersuiker,

porcukorként, ha odamarkol,

wil hij zijn neus snuiten, dan tikt de klok

ha orrot fújna, óra kattog

in zijn hand in plaats van een zakdoek

kezében zsebkendő helyett

Hij kent wel honderd geintjes

Megtehetne száz bolondságot,

maar doet zelf niks: slachtoffer

s nem tesz egyet sem: hivatása

van zijn roeping, koning Midas,

áldozata, Midász királyként,

produceert hij lusteloos zijn wonderen

fásultan termeli a csodát