Eenrichtingsverkeer

Maar wat is geweest, komt nooit meer

terug. Tijd is een straat met eenrichtingsverkeer.

Voortdurend giet het van het heden, en voortdurend

steken we het met droge voeten over: het verleden zuigt het

heden in een oogwenk op. Met de voeten naar voren

duikt geen schoonspringer terug op de duikplank, en wordt het

gebrokene nooit meer gaaf, het bevlekte nooit meer schoon,

maar mocht het toch mogelijk zijn, datje door een spleet,

door de wormgaten in de kosmos,

omhoog zou vallen, tot je het punt bereikt

waar alles is misgegaan, om het breiwerk van het verleden tot

aan de verkeerde steek los te halen, opdat het anders zou gaan,

niet zoals het was,

om de tiran in zijn wieg te wurgen, of

om je eigen grootvader over te halen zijn land te verlaten,

of om je gewaar te worden: je bent ineens terug

in je eigen kinderjaren, het is net zondag

middag, de bouillon-soep wordt over de borden verdeeld,

en in je glanzende ruimtepak loop je, met je bolle, glazige ogen

gericht op hen, jij, afgestoten embryo van

de toekomst, met stijve knieën in hun

richting, of je bent maar een stem, lichaamloze opgejaagdheid

of een verbod naast hen, je fluistert: ’Doe het!’ of ’Doe het niet!’

– maar zelfs dat zou tevergeefs zijn. Het is onmogelijk

slechts één draad los te halen, zonder alle andere,

zo dicht is het weefsel van het verleden geweven.

Als een bulldozer duwt het totaal van wat

geweest is het daarop volgende voor zich uit,

wat eenmaal was, krijgt nooit een einde,

schuldige of slachtoffer: jij vergeet niet, ik vergeet niet,

gekwetstheid baart gekwetsheid, de wond

zou verwonden, en er is niemand die uit het verleden kan stappen

als iemand die zich ontdoet van een tot op de enkels gevallen rok,

en dan zou zeggen: ’Ja, dit heb ik met jou gedaan,

zoals anderen met mij: vergeef me dit!’

En als het mogelijk zou zijn, als degene toch terug zou komen,

die nooit meer, dan zou hij weer over gasrekeningen spreken,

over lekkende kranen, en ook jij zou hetzelfde antwoorden

als toen, en zou niet zeggen: ’Ga nog niet!

De helft van mijn leven neem je mee, als je me verlaat!’