Maar wat is geweest, komt nooit meer

De ami volt, az nem jön vissza többé

terug. Tijd is een straat met eenrichtingsverkeer.

soha. Az idő egyirányú utca.

Voortdurend giet het van het heden, en voortdurend

Örökké zuhog a jelen, s örökké

steken we het met droge voeten over: het verleden zuigt het

száraz lábbal kelünk át rajta: a múlt fölissza

heden in een oogwenk op. Met de voeten naar voren

szempillantás alatt. Lábbal előre vissza

duikt geen schoonspringer terug op de duikplank, en wordt het

nem szökken a műugró a trambulinra, és nem

gebrokene nooit meer gaaf, het bevlekte nooit meer schoon,

lesz már a csorba ép, a foltos újra tiszta,

maar mocht het toch mogelijk zijn, datje door een spleet,

de ha mégis lehetne, hogyha valami résen,

door de wormgaten in de kosmos,

a kozmosz féregjáratain át

omhoog zou vallen, tot je het punt bereikt

zuhannál fölfelé, míg eléred azt a pontot,

waar alles is misgegaan, om het breiwerk van het verleden tot

ahol elromlott minden, hogy fölfejtsd a hibás

aan de verkeerde steek los te halen, opdat het anders zou gaan,

szemig a múlt kötését, másként legyen, ne mint volt,

niet zoals het was,

bölcsőjében fojtsd meg a zsarnokot, vagy

om de tiran in zijn wieg te wurgen, of

kivándorlásra bírd tulajdon nagyapádat,

om je eigen grootvader over te halen zijn land te verlaten,

vagy azon vedd magad észre: egyszer csak ott vagy

of om je gewaar te worden: je bent ineens terug

saját gyermekkorodban, épp vasárnap

in je eigen kinderjaren, het is net zondag

dél van, most merik szét a húslevest,

middag, de bouillon-soep wordt over de borden verdeeld,

s te fényes űrruhádban, dülledt üvegszemed

en in je glanzende ruimtepak loop je, met je bolle, glazige ogen

rájuk emelve, a jövendő elvetélt

gericht op hen, jij, afgestoten embryo van

embriója, merev térdekkel lépegetsz

de toekomst, met stijve knieën in hun

feléjük, vagy csak egy hang, testetlen sürgetés

richting, of je bent maar een stem, lichaamloze opgejaagdheid

vagy tiltás oldaluknál, súgod: „Tedd!” vagy „Ne tedd!”

of een verbod naast hen, je fluistert: ’Doe het!’ of ’Doe het niet!’

– az is hiába volna. Nem lehet

– maar zelfs dat zou tevergeefs zijn. Het is onmogelijk

csak egy szálat kihúzni, ha nem az összeset,

slechts één draad los te halen, zonder alle andere,

olyan szorosra szőtt a múltak szövedéke.

zo dicht is het weefsel van het verleden geweven.

Mint bulldózer tolja maga előtt

Als een bulldozer duwt het totaal van wat

a voltak összessége a rákövetkezőt,

geweest is het daarop volgende voor zich uit,

ami volt egyszer, annak nincsen sohase vége,

wat eenmaal was, krijgt nooit een einde,

vétkes vagy áldozat: nem felejtesz, nem felejtek,

schuldige of slachtoffer: jij vergeet niet, ik vergeet niet,

a sérelem sérelmet szül, a seb

gekwetstheid baart gekwetsheid, de wond

sebezne, és nincsen, ki mint bokára ejtett

zou verwonden, en er is niemand die uit het verleden kan stappen

szoknyából vetkező, a múltjából kilépne,

als iemand die zich ontdoet van een tot op de enkels gevallen rok,

s azt mondaná: „Igen, én ezt tettem veled,

en dan zou zeggen: ’Ja, dit heb ik met jou gedaan,

ahogy mások velem: bocsáss meg érte!”

zoals anderen met mij: vergeef me dit!’

És ha lehetne, ha mégiscsak visszatérne,

En als het mogelijk zou zijn, als degene toch terug zou komen,

ki már soha, megint csak gázszámlákról beszélne,

die nooit meer, dan zou hij weer over gasrekeningen spreken,

csöpögő vízcsapokról, s te is csak azt felelnéd,

over lekkende kranen, en ook jij zou hetzelfde antwoorden

amit akkor, s nem mondanád: „Ne menj még!

als toen, en zou niet zeggen: ’Ga nog niet!

Fél életem viszed magaddal, hogyha elmégy!”

De helft van mijn leven neem je mee, als je me verlaat!’