Podróż pośmiertna (II)

Urodzony na miejscu śmierci,

nagle obudzony z nieistnienia,

sam będziesz towarzyszem swojego wygnania,

kogo wezwiesz na pomoc,

nieświadomy winy,

czekający kary.

Ociemniały -jasnowidzący tak powstaje ze snu,

jakbyś odzyskiwał wzrok po to jedynie, by obejrzeć

tę scenę i nie móc jej nigdy zapomnieć.

Odłączony od ciemnego światła kobiecej krwi

i tak wrzucony w świat,

owoc żywota: brzucha i żywiołu, owoc śmiercionośny

(śmierć jest jednoznaczna,

jednoznaczność jest śmiertelna):

„Kto będzie płakał twoimi łzami,

czyimi łzami będziesz spoglądał?”

Obudziłeś się ze ślepego snu, by przeczytać:

Zostań,

zostań honorowym dawcą krwi, nasienia i kości,

zostań, zostań,

i nie zaprzeczaj nikomu, oprócz siebie,

i nie potwierdzaj niczego oprócz własnego istnienia,

które cię

niweczy.