Noc na predmestíJán Smrek 译

Noche de arrabalJamís, Fayad 译


Tíš, – vstala ťarbavo a hľa,
La luz alza su red
začína kefa rajbanie;
lentamente del traspatio.
nad ňou kus steny premýšľa,
Como el foso en el fondo del agua
či spadnúť dole a či nie.
nuestra cocina se llenó de bruma.
Noc v olejnatých handrách kráča

a vzdychnúc, síde s oblohy,
Silencio. Casi se yergue lerdamente
kraj mesta dá si pod nohy.
y repta el cepillo de fregar;
Potom sa cez námestie stáča
encima de él, un pedacito de pared
s lampášom, čo má od mesiaca.
medita si quedarse o desprenderse.
Stoja jak ruiny

fabriky a ich komíny,
La noche se detiene en trapos grasientos,
no kým noc vonku vzdychá,
suspira la noche en el cielo,
v nich hustne ešte masívnejšia tma,
se sienta al borde de la ciudad.
podstavec ticha.
Se dirige vacilante a través de la plaza;
A cez obloky tkáčovní
enciende un poquito de luna para que arda.
v snopoch svetla steká

luna mäkká,
Las fábricas están
jej jagavý lúč strieborný
paradas, como ruinas,
jak vlákno prúdi cez brdá
pero dentro se fabrica la más densa oscuridad,
a pokým stojí robota,
el fundamento del silencio.
do rána tkajú stroje hundravé

tkáčkam ich sníčky splývavé.
Y a las ventanas de las hilanderías
A obďaleč zas k stínu stín,
desciende en un haz
jak klenbovitý cintorín:
el rayo de luna.
skrutkáreň, železiareň, cementáreň.
La suave luz de la luna es el hilo
Tajnosť chmúrneho zmŕtvychvstana
en los surcos de los telares,
závody tieto strážia v sne.
y hasta la mañana, mientras recesa la labor,
Kás‘ mačka kutre na ohrade
las máquinas tejen a disgusto
a nočný vartáš z povery
los sueños fugaces de las tejedoras.
hneď v svetlonosa uverí, -

dynamá ako chrobáci
Y más allá, como un cementerio con arcos,
chladno sa lesknú v rade.
fábricas de hierro, de cemento, de tornillos.
Zapískal rušeň.
Resonantes criptas familiares.
V hustnúcom šere vlaha pláva,
Estos talleres guardan el secreto
Spadnuté lístie ohmatáva
de una sombría resurrección.
a prach na ceste

obťažkáva.
Un gato araña en la cerca.
Tu strážnik kročí na chodník,
y el sereno, supersticioso,
Tu hundrajúci robotník.
ve fantasmas, rápidas señales de luz,
A, roznášajúc letáky,
los dínamos de lomos de insecto
prebehne tu-tam
brillan fríamente.
súdruh nejaký.

Pred seba ňuchá ako pes
Silbido de tren.
a ako mačka vetrí dozadu,

vyhýbajúc sa lampám,
La humedad tantea en la penumbra,
čo na ceste si staly do radu.
en el follaje del árbol derribado,
Kazí sa svetlo v ústach krčmy,
y hace más pesado
mláku dávi jej okien pár;
el polvo del camino.
lampa dnu bliká mdlými lúčmi,

pod ňou nádenník samotár.
En el camino un policía; un obrero hablando solo.
Drieme si krčmár, nemá práce,
Algún camarada se desliza
chrup cerí k stene, chrápal by,
con sus hojas volantes.
žiaľ skypel mu hor’ schodmi, plače.
Olfatea adelante como un perro
Revolúciu velebí.
y como un gato afila hacia atrás las orejas.
Pleskotajúce vody stuhly
Cada lámpara le impone un rodeo.
jak vychladnutý kov.

Vietor jak bludné psisko chodí,
La boca de la taberna vomita una luz podrida,
jazyk mu visí, strebe vody
su ventana vomita un charco;
z barín i jarčekov.
dentro, se mece una lámpara ahogada,
Slamníky ako plte nemo
sólo está en vela un jornalero.
po prúde noci plávajú –
el tabernero dormita, jadeante.
skladište loď je uviaznutá,
El obrero muestra los dientes a la pared,
slieváreň ponton železný,
su pena hierve de rabia impotente,
a slievač nad kadlubom sní,
llora. Aclama a la revolución.
dieťatko si v ňom uliať húta.

Vlhké je všetko, ťažké všetko.
Como el metal enfriado, rígidas son
Bedárskych krajín mapy tu
las aguas crujientes.
maľuje pleseň svojou štetkou.
El viento es un perro errabundo
A tamto v pustých lučinách
cuya gran lengua colgante toca el agua
handry na biednych travinách
y traga agua.
a papier. Šuští! Ani hnúť,

darmo sa vypína...
Colchones de paja nadan como balsas,
Slizké tvoje vetry sa podobajú
nadan silenciosos en la corriente nocturna.
špinavým plachtám, čo tu vlajú,

ó noc!
El almacén es una barca varada,
Na nebi visíš ako na niti
la fundición es un bote de hierro
vetchý perkál a ako na žití
y el vaciador sueña un bebé rojo
smútok, ó noc!
en los moldes metálicos.
Noc chudobných! Mne uhlím buď,

rozfakli sa cez moju hruď,
Todo está húmedo, pesado.
železnú rudu vo mne tav,
El moho dibuja el mapa
z nej nákovu mi v srdci sprav,
de los países de la miseria.
kladivo, čo vie ukuť raz-dva
Y allá, en los campos áridos,
kĺzavú čepeľ pre víťazstvá,
hay trapos y papeles en las yerbas harapientas.
ó noc!
¡Cómo quisieran reptar! Se estremecen,
Vážna je noc, ťažké jej tmy.
pero no tienen fuerzas para andar.
Ja už tiež, bratia, spal by som.

Každý chráň dušu pred trudmi.
Tu viento húmedo, pegajoso,
Každý chráň telo pred plazom.
es como el ondear de sábanas sucias,
¡oh, noche!
Pendes del cielo como un colgajo de algodón
en una cuerda, y como la tristeza en la vida,
¡oh, noche!
¡Noche de los pobres!, sé mi carbón,
humea aquí, en mi corazón,
funde el hierro dentro de mí,
un yunque sólido, irrompible,
un martillo atronador,
una silbante espada para la victoria,
¡oh, noche!

Grave es la noche, espesa.
Yo también voy a dormirme, pues, hermanos.
Que el sufrimiento no pese en nuestras almas.
Que los insectos no castiguen nuestros cuerpos.


添加译本