Gorzkie.

Keserű.

Gorzkie było morze,

Keserű volt a tenger, amikor

gdy spadałam w dół skalnym wąwozem,

a sziklatorkon legörögtem,

wirowałam, kamień na kamieniach,

csigalépcsőn kavics, pörögtem,

ogarnięta szumem muszli podomnym

búgott a csigahéj utánam,

do wspomnień w pustym domu,

mint az emlék a puszta házban,

pulsowałam

zörögtem,

jak odłamek w skroni.

mint vasszilánk a koponyában.

Aż wychynęłam na brzeg

Aztán kigurultam a partra.

i ujrzałam posągi.

És szobrok voltak ott.

Jajo żółwie oprawne w skórę

na cokole:

Egy talapzaton,

mój mózg gotował się w słońcu,

bőrrel fedett teknőctojás:

mój strącony hełm

koponyám forrt-forrt a napon,

bielał na piasku jak pęcherz

elgurult fehér sisakom

i leżałam z ramieniem na głazie

egy buborék a homokon,

w białej sukni zbrukanej.

feküdtem, sziklát ért a vállam,

mocskos, mocskos fehér ruhában.

Czyje to skalne piętro?

Z tych brył o podniebnej wysokości

Kíé ez a tömb?

kto wykroił w grożnej zaciekłości

Ki volt, aki hegynyi palából

tę obojętność?

irtózatos indulatával

hasogatta ki ezt a közönyt?

I te blachy na mnie, te blachy,

te wklęsłe metali

S a bádogok rajtam, a bádogok.

z bełkotem odbijąjące śwtatło,

Horpadt szelencék,

powłoki samolotów:podobnie błyszczą,

amint a fényt dadogva visszaverték,

ale wewnątrz;poruszają się żywi.

egy repülőgép roncsa fénylik így,

Z kroplą krwi na pasku od zegarka

de bent még mozdul, ami él,

leżałam wtartą; w skąłę,

karóraszíjon némi vér,

nieczyste istnięnie na kąmiennej bryle.

feküdtem a sziklára kenve,

az elevenség mocska a kövön.

Z uporem z największym uporem

wnikasz w kamień,

Nincs makacsabb, makacsabb,

wnosisz w przedmiot, w kamień,

egy kőbe dobod magadat,

swoją szyję żywą,

egy tárgyba dobod, egy kőbe dobod

w kamieniejący czas,

eleven nyakadat,

w półślepego życia przemijający blask.

ez már kőbeli évszak,

Kto wykroił tę obojętność?

lecsavarva az élete félvak,

Z tych brył o podniebnej wysokości

ki véste ki ezt a közönyt?

twoją szyję żywą?

Ki volt, aki hegynyi palából

eleven nyakadat?

Sól i piach, i skalne piętro

jak jaskinia wydrążona-w niebie,

Só és homok és fent a kőtömb,

ta wieczność nieostateczna,

mint egy barlang az égbe vájva,

ten półmrok minerału –

ez a viszonylagos öröklét,

ez az ásványok félhomálya –

woda szumi i szumi w jedynym łożysku ziemi,

gorycz w naczyniu kamiennym.

zúg, zúg a víz, egy Föld az ágya:

keserűsége kőedényben.