I

1.

Nad umocnionym kamieniami brzegiem

Sentado en la piedra más baja del muelle,

Siedząc wpatrzyłem się w łupiny ślad –

vi como navegaba una cáscara de sandía.

Losu wędrówkę, i ledwie słyszałem

Apenas escuchaba, sumergido en mi suerte,

Szmer na powierzchni i milczenie dna.

el rumor de la superficie y el silencio del fondo.

Jakby wprost z serca płynąc w dal przez wieki

Como si de mi corazón arrancara su curso,

Dunaj był mądry, nieprżejrzysty, wielki.

era turbio, grande y sabio el Danubio.

Z jak muskuły, gdy zajęty pracą

Igual que los músculos cuando el hombre trabaja,

Człowiek piłuje, kuje, rąbie drwa,

limando, martillando, cavando, levantándose un techo,

Tak się napina, prycha i zatraca

saltaban, se estiraban y enervaban

Ruch wahadłowy kołyszących fal -

cada movimiento y cada ola.

Jak matka, co mnie do snu kołysała,

Y, como mi madre, el río me mecía, me contaba cuentos

Potem całego miasta brudy prała.

y lavaba todas las ropas sucias de la ciudad.

Deszcz zaczął prószyć, lecz jakby mu było

De pronto empezó a lloviznar

już wszystko jedno, co robi, więc znikł.

y, como si todo diera igual, escampó.

W ślad za tamtymi, co w grotach się kryjąc

Tal como aquel que mira la lluvia prolongada

Śledzą ulewę, w niebo patrzę dziś:

desde una cueva, contemplé el horizonte:

Przeszłość, tęczowa niegdyś, apatycznie

como una indiferente, eterna lluvia, iba cayendo

Opada w szarym deszczu na ulicę.

el pasado ya descolorido.

A Dunaj płynie ciągle. Jak niemowlę

Corría el Danubio. Y como un nino en el regazo

Przy piersi matki, która błądzi gdzieś

de una madre fértil y abstraída,

Myślami, tak się kupiły koło mnie

jugaban graciosas las olas

Fale, wpadając w gaworzący śmiech,

y llegaban sonrientes hasta mí.

To znów na czasu prądach dygotały,

Así se estremecían en la corriente del tiempo,

Jak cmentarz, w krzyży szeregach rozchwiały.

como las tambaleantes lápidas de un cementerio.

II

2.

Rzec można czuję, jakbym lat tysiące

Hace cien mil anos miro las cosas

Spoglądał na tc, co dostrzegam teraz.

que ahora veo de repente.

W jednej sekundzie w całość czas się łączy,

Sólo un minuto, y poseo completamente el tiempo

Który wraz ze mną śledzą pokolenia.

que cien mil antepasados miran conmigo.

Widzę to, czego oni nie widzieli,

Veo lo que no vieron, porque cavaron,

Bo zabijali, kochali, orali,

mataron, abrazaron, hicieron lo que tenían que hacer.

A oni widzą, już w sokach materii.

Y ellos, inmersos en la materia, ven

Czego nie będą żywi oglądali.

lo que no veo, si debo confesarlo.

Znamy się, jak się zna smutek ze szczęściem.

Nos conocemos como la pena y la alegría.

Przeszłość jest moja, ich - obecne wody.

Yo poseo el pasado y los antepasados el presente.

Ołówkiem wodzą, gdy ja pisząc wiersze

Escribimos poesía (ellos guían mi lápiz

Czuję ich rękę i rozmyślam o nich.

y yo los siento y los recuerdo).

III

3.

Matka - Kumanka, ojciec - Sekler, w żyłach

Mi madre era cumana, mi padre era sekler,*

Krew miał rumuńską, może nawet czystą.

casi rumano, o tal vez rumano completo.

Matka mnie słodkim mlekiem wykarmiła,

De boca de mi madre era dulce la comida,

A ojciec - prawdą, którą mierzył wszystka.

de boca de mi padre era dulce la verdad.

Rodzice żyją w każdym moim ruchu.

Cada vez que me muevo ellos se abrazan.

Gdy o nich myślę, robi mi się smutno –

Por eso me pongo triste algunas veces

Lecz to mijanie. Z tegośmy. Gdy w duchów

(esto es como la muerte). Yo fluyo de ellos.

Świat popłyniemy, one znów przemówią.

“¡Ya verás cuando no existamos! “, me dicen.

Przemówią, bo ja jestem nimi. Razem

Me lo dicen porque ahora yo soy ellos.

Związani zaraz czujemy się pewniej.

Por eso mi debilidad es mi fuerza.

Jeden wśród wielu, w ich wtopiony twarze

Ahora recuerdo que soy más que muchos,

Jak w prapoczątkach byłem, jestem, będę.

porque soy todos los ancestros hasta el germen primero,

Praprzodkiem jestem pomnożonym w wielu,

soy el Ancestro que se abre para multiplicarse,

Który rodziców kształty na się przyjął,

me divido feliz en mi padre y mi madre,

A oni znowu na dwoje się dzielą

y mi madre y mi padre se dividen en dos

I w taki sposób nieustannie żyję.

¡y yo me multiplico en el ardiente Uno!

Świat cały we mnie. Ta było, co widać:

Yo soy el mundo –todo lo que fue y lo que es–:

Mnóstwo pokoleń walących o siebie.

muchas nacionalidades que entrechocan.

Z przodkami ruszam ojczyznę zdobywać,

Los conquistadores muertos vencen conmigo

Pobitych dziadów udręką się dręczę.

y el dolor de los vencidos es mi condena.

Arpad i Zalan, Werbőczi i Dózsa,

Arpád y Zalán, Werbőczi y Dózsa,**

Turcy, Tatarzy, Rumuni się kłębią

turco, tártaro, eslovaco, rumano, se arremolinan

W sercu, które już przeszłości bezdroża

en este corazón que le adeuda al pasado

Z przyszłością w jedno łączy - nowych Węgrów.

el suave futuro, ¡húngaros de hoy!

Pragnę pracąwać. Już wystarczająca

Yo quiero trabajar. Pero ya basta

Walka za swoje uznać, co minęło.

con el esfuerzo de confesar el pasado

Fale Dunaju: wczoraj, dziś toczące

al Danubio, que es el pasado, el presente y el futuro,

Płyną objęte ramionami miękko.

en donde las suaves olas se entrelazan.

Tym wojnom, które toczyli przodkowie,

La lucha que libraron nuestros antepasados

Wspomnienie nada pokoju granice.

va disolviéndola en paz la memoria,

Przyszliśmy, żeby godzić, co skłócone –

y arreglar al fin nuestras cosas comunes,

Niemała praca to na nasze życie.

esto es nuestro trabajo – y no es poco.

*Los cumanos eran los miembros de una antigua tribu de origen turco. / Sekler: Raza húngara de transilvania.

**Jefe de las tribus húngaras que conquistaron el territorio de Hungría en 896 d. C. / Rey que fue vencido por Árpád durante la conquista. / Jurista del siglo XVI, redactor del código feudal húngaro. / Jefe de una rebelión campesina en el siglo XVI a quien los nobles condenaron a la hoguera.