Keserű.

Gorzkie.

Keserű volt a tenger, amikor

Gorzkie było morze,

a sziklatorkon legörögtem,

gdy spadałam w dół skalnym wąwozem,

csigalépcsőn kavics, pörögtem,

wirowałam, kamień na kamieniach,

búgott a csigahéj utánam,

ogarnięta szumem muszli podomnym

mint az emlék a puszta házban,

do wspomnień w pustym domu,

zörögtem,

pulsowałam

mint vasszilánk a koponyában.

jak odłamek w skroni.

Aztán kigurultam a partra.

Aż wychynęłam na brzeg

És szobrok voltak ott.

i ujrzałam posągi.

Jajo żółwie oprawne w skórę

Egy talapzaton,

na cokole:

bőrrel fedett teknőctojás:

mój mózg gotował się w słońcu,

koponyám forrt-forrt a napon,

mój strącony hełm

elgurult fehér sisakom

bielał na piasku jak pęcherz

egy buborék a homokon,

i leżałam z ramieniem na głazie

feküdtem, sziklát ért a vállam,

w białej sukni zbrukanej.

mocskos, mocskos fehér ruhában.

Czyje to skalne piętro?

Kíé ez a tömb?

Z tych brył o podniebnej wysokości

Ki volt, aki hegynyi palából

kto wykroił w grożnej zaciekłości

irtózatos indulatával

tę obojętność?

hasogatta ki ezt a közönyt?

I te blachy na mnie, te blachy,

S a bádogok rajtam, a bádogok.

te wklęsłe metali

Horpadt szelencék,

z bełkotem odbijąjące śwtatło,

amint a fényt dadogva visszaverték,

powłoki samolotów:podobnie błyszczą,

egy repülőgép roncsa fénylik így,

ale wewnątrz;poruszają się żywi.

de bent még mozdul, ami él,

Z kroplą krwi na pasku od zegarka

karóraszíjon némi vér,

leżałam wtartą; w skąłę,

feküdtem a sziklára kenve,

nieczyste istnięnie na kąmiennej bryle.

az elevenség mocska a kövön.

Z uporem z największym uporem

Nincs makacsabb, makacsabb,

wnikasz w kamień,

egy kőbe dobod magadat,

wnosisz w przedmiot, w kamień,

egy tárgyba dobod, egy kőbe dobod

swoją szyję żywą,

eleven nyakadat,

w kamieniejący czas,

ez már kőbeli évszak,

w półślepego życia przemijający blask.

lecsavarva az élete félvak,

Kto wykroił tę obojętność?

ki véste ki ezt a közönyt?

Z tych brył o podniebnej wysokości

Ki volt, aki hegynyi palából

twoją szyję żywą?

eleven nyakadat?

Sól i piach, i skalne piętro

Só és homok és fent a kőtömb,

jak jaskinia wydrążona-w niebie,

mint egy barlang az égbe vájva,

ta wieczność nieostateczna,

ez a viszonylagos öröklét,

ten półmrok minerału –

ez az ásványok félhomálya –

woda szumi i szumi w jedynym łożysku ziemi,

zúg, zúg a víz, egy Föld az ágya:

gorycz w naczyniu kamiennym.

keserűsége kőedényben.