Ez világ sem kell már nekem 

Człowiek w świecie jak sierotka, gdy nie widzi go ślicznotka,

 Nálad nélkül, szép szerelmem, 

Szczęsny zasię, gdy ją spotka. Bywajże mi, duszko słodka!

 Ki állasz most énmellettem, 

Tyś mi dla serca wspomoga, dla mej duszy tęskność błoga,

 Egészséggel, édes lelkem?

Szczęście u mojego proga i błogosławieństwo Boga.

Komnato w zamku ozdobna, róży pachnącej podobna,

 Én bús szívem vidámsága, 

Jako fijołeczek drobna, żyj mi, Julijo nadobna!

 Lelkem édes kévánsága,

Słońca mnie promienie grzeją, brwi-ć jako węgiel czernieją,

 Te vagy minden boldogsága, 

Do ciebie się oczy śmieją, żyj, życia mego nadziejo!

 Véled isten áldomása.

Tobiem oddał duszę mężną i serce w służbę zaciężną

Z affektów mocą potężną. Pozdrowiona bądź mi, księżno!

 Én drágalátos palotám, 

Taką świętowałem chwilę potkawszy moją Juliję.

 Jóillatú piros rózsám, 

Gnę kolana, czoło chylę - uśmiechnie się jeno mile.

 Gyönyerő szép kis violám, 

 Élj sokáig, szép Júliám! 

 Feltámada napom fénye, 

 Szemüldek fekete széne, 

 Két szemem világos fénye, 

 Élj, élj életem reménye! 

 Szerelmedben meggyúlt szívem 

 Csak tégedet óhajt telkem, 

 Én szívem, lelkem, szerelmem, 

 Idvez légy, én fejedelmem! 

 Júliámra hogy találék, 

 Örömemben így köszönék, 

 Térdet-fejet neki hajték,

 Kin ő csak elmosolyodék.