U zvezdanoj mreži se potucamo

Na rede de estrelas nos agitamos,

na obalu bačene ribe,

peixes lançados á praia,

u ništa nam zjape usta,

agonizamos no nada,

suh kosmos ujedaju.

seco vazio mordendo.

Zalud zove šapućeći

Sussurrando, em vão chama

izgubljen element,

o perdido elemento,

jedan protiv drugog

entre pedras e cascalho,

gušeći među oštrim kamenjem, belutcima

penetrantes, sufocando,

moramo živeti i umreti!

uns contra os outros vivemos-morremos.

Zadrhtaju nam srca.

O coração sobressalta-se.

Naše otimanje brata

Entre irmãos nos debatemos,

ozleđuje, davi.

que ferem e nos sufocam.

Na međusobno ziparenje

Sobrepondo-se as vozes,

ni eho ne odgovara;

nem o eco nos responde;

bud-zašto se ubijamo

matamos e combatemos,

i ratujeme, ali moramo.

sem porquê, mas é preciso.

Ispaštamo, ali naše ispaštanje

Expiamos, a expiação

ipak nije kazna,

nem sequer é punição,

iz pakla nikakva patnja

nem de nossos infernos poderemos

nas ne spašava.

resgatar um sofrimento.

U ogromnoj mreži se potucamo

Em redes imensas nos agitamos

i možda u ponoć

e á meia-noite, talvez,

bićemo hrana na stolu

prato seremos á mesa

jednog silnog ribara.

de pescador poderoso.