Sappiamo, tutti sanno, che parlava col Signore

Wiemy, wszyscy wiedzą, że rozmawiał z Panem

in innumerevoli cantate e nelle passioni, ma c’è anche

w niezliczonych kantatach i w pasjach, ale jest też

la ciaccona dalla seconda partita per violino solo: qui,

chaconne z drugiej partity na skrzypce solo:

solo forse in questo dove, Bach parla della sua vita,

tutaj, może tylko tutaj, Bach mówi o swoim życiu,

a un tratto, inaspettatamente, ci racconta di se stesso,

nagle, niespodziewanie, opowiada nam o sobie,

irruente butta fuori tristezza e gioia (perché è questo

szybko i gwałtownie wyrzuca z siebie smutek i radość

tutto ciò che abbiamo), disperazione per la perdita

(bo nic innego nie mamy), rozpacz po stracie żony i dzieci,

di moglie e figli, pena per il fatto che tutto dev’esserci sottratto

żal, że czas musi nam wszystko odebrać,

dal tempo, ma anche l’estasi di ore interminabili,

ale także ekstazę niekończących się godzin

quando nell’aria ammuffita di una tenebrosa chiesa,

gdy w stęchłym powietrzu mrocznego kościoła,

solitario come il pilota di un vol de nuit che traghetti la posta

samotny jak pilot samolotu przewożącego pocztę

verso lidi stranieri, suonava l’organo e le sue dita

do obcych krajów, grał na organach i czuł pod palcami

ne percepivano la pneumatica cedevolezza, il fremito

ich pneumatyczną uległość, ich zachwyt, drżenie,

e il tremore, o se udiva l’uniforme possente voce del coro,

albo gdy słyszał jednolity, mocny głos chóru, jakby

come se per sempre si fossero estinte le risse fra umani

raz na zawsze skończyły sie waśnie pomiędzy ludźmi

– non d’altro, peraltro, sogniamo anche noi,

– przecież my także marzymy o tym,

se non di poter finalmente dire il vero sulla nostra vita,

żeby powiedzieć prawdę o naszym życiu,

e non facciamo altro che tentare e ritentare, maladroits et honteux

i wciąż niezgrabnie próbujemy,

the rest is not our business, e non faremo altro

i nadal będziemy próbowali, lecz

che tentare e ritentare – epperò, nondimeno… dove sono,

gdzie są, gdzie mogą być nasze kantaty, powiedz,

dove potranno essere mai le nostre cantate – dimmi ti prego,

gdzie jest druga strona.

ti prego dov’è l’autre côté de la vie, the other side of the wind –

dimmi cosa guarisce dal tacere.