Otom ujrzał brzeg i winduję żagle.

Partra szállottam. Levonom vitorlám.

Furii wichrów złych dotrzymałem pola.

A szelek mérgét nemesen kiálltam.

Pośród Scylii paszcz, między burz tysiącem

Sok Charybdis közt, sok ezer veszélyben

Pot mnie oblewał.

Izzada orcám.

Gdzie spokojna toń, statek zakotwiczę,

Béke már részem: lekötöm hajómat,

Nie odwiąże go żadna mara zwodna.

Semmi tündérkép soha fel nem oldja.

Ty, zatoko cisz, weź na swoje łono

Oh te, elzárt hely, te fogadd öledbe

Młodość burzliwą!

A heves ifjút!

Choć folwarczek mam nie tak urodzajny,

Bár nem olly gazdag mezeim határa,

Jak w Tarencie był czy w Larysie ślicznej,

Mint Tarentum vagy gyönyörű Larissa,

I nie świeci skroś mrok świętego gąju

S nem ragyog szentelt ligetek homályin

Tyburskię żródło;

Tíburi forrás:

Za to winnic dość oraz łan, co w darze

Van kies szőlőm, van arany kalásszal

Złoty niesie kłos; i umiłowana

Bíztató földem: szeretett Szabadság

Wolność weszła w dom. Zali dobre bóstwa

Lakja hajlékom. Kegyes istenimtől

Prosić o więcej?

Kérjek-e többet?

Niech mnie, dokąd chce, rzuca los niestały,

Vessen a Végzet, valamerre tetszik,

Byle nadmiar trosk nie popsował chęci,

Csak nehéz szükség ne zavarja kedvem:

Wszędzie mogę iść i z pogodą ducha

Mindenütt boldog megelégedéssel

W niebo spoglądać,

Nézek az égre!

Ty mi jeno dłoń daj, Kameno miła!

Csak te légy vélem, te szelíd Camoena!

Twa obecność śle mi błogosławieństwo.

Itt is áldást hint kezed életemre,

I najdzikszy kąt kwieciem przyozdobi

S a vadon tájék kiderűlt virány lesz

Cicha twa lutnia.

Gyenge dalodra.

Choćbym deptać miał wieczny śnieg Grenlandii

Essem a Grönland örökös havára,

Lub gorący piach u etiopskich plemion,

Essem a forró szerecsen homokra:

Twoja ciepła pierś chroni mnie, Kameno,

Ott meleg kebled fedez, ó Camoena,

Cień twej zasłony.

Itt hives ernyőd.