Az életet már megjártam.
Już przeszedłem życie swoje.
Többnyire csak gyalog jártam,
Zawsze pieszo, z niepokojem,
Gyalog bizon'…
Pieszo, kłusem…
Legfölebb ha omnibuszon.
Co najwyżej omnibusem.
Láttam sok kevély fogatot,
Wiele ja widziałem karet,
Fényes tengelyt, cifra bakot:
Osi, kozłów pełnych zalet:
S egy a lelkem!
Na mą duszę!
Soha meg se' irigyeltem.
Zazdrość mnie nie yjadła, tuszę.
Nem törődtem bennülővel,
Nie dbałem, jak wchodzą na nie
Hetyke úrral, cifra nővel:
Lowelasi; strojne panie:
Hogy' áll orra
Jak wąchają
Az út szélin baktatóra.
Tych, co idą drogi skrajem.
Ha egy úri lócsiszárral
Jeśli jakiś stangret pana.
Találkoztam s bevert sárral:
Błotem mnie ochlapał z rana:
Nem pöröltem, –
Nie płakałem –
Félreálltam, letöröltem.
Wycierając się, czekałem.
Hiszen az útfélen itt-ott,
Ba przy drodze kwitło przecie
Egy kis virág nekem nyitott:
Niepozorne jakies kwiecie:
Azt leszedve,
Podchodziłem
Megvolt szívem minden kedve.
I zrywając je woń piłem.
Az életet, ím, megjártam;
Już przeszedłem życie swoje;
Nem azt adott, amit vártam:
Toczę z nim rozliczne boje:
Néha többet,
Razy Parę
Kérve, kellve, kevesebbet.
Nagrodziło mnie nad miarę.
Ada címet, bár nem kértem,
Nie prosiłem, tytuł dało;
S több a hír-név, mint az érdem:
Sławę też, rzec mogę śmiało:
Nagyravágyva,
Gdybym pragnął,
Bételt volna keblem vágya.
Spełniłoby prośbę każdą.
Kik hiúnak és kevélynek –
Żem jest próżny, szepczą jedni,
Tudom, boldognak is vélnek:
Butny i szczęśliwy; biedni:
S boldogságot
I któż widział
Irígy nélkül még ki látott?
Szczęście, w które nie wszedł kindżał?
Bárha engem titkos métely
Choć choroba się tajemnie
Fölemészt: az örök kétely;
Każąc wątpić wdarła we mnie;
S pályám bére
I rzemiosło
Égető, mint Nessus vére.
Jest jak krew Nessosa gorzka.
Mily temérdek munka várt még!…
Jaki prac mnie czekał ogrom!…
Mily kevés, amit beválték
Nie spełniąjąc szedłem obok
Félbe'-szerbe'
Ledwie-ledwie
S hány reményem hagyott cserbe'!…
W tej nadziei, co zawiedzie!…
Az életet már megjártam;
Już przeszedłem swoje życie:
Mit szivembe vágyva zártam,
Sercu memu tęsknie śni się
Azt nem hozta,
I uparcie
Attól makacsul megfoszta.
Na straconej stanie warcie.
Egy kis független nyugalmat,
Ciszy trochę i spokoju
Melyben a dal megfoganhat,
Żeby nucić pieśń po znoju,
Kértem kérve:
O tam błagał
S ő halasztá évrül-évre.
A tu co rak prawda naga.
Csöndes fészket zöld lomb árnyán,
W drzew zieleni ciche gniazdo,
Hova múzsám el-elvárnám,
W nim bym gościł Muzę każdą
Mely sajátom;
I rodzinę,
Benne én és kis családom.
I szklaneczkę z dobrym winem.
Munkás, vidám öregséget,
O, starości pracowita,
Hol, mit kezdtem, abban véget…
Spraw, bym koniec dzieła witał,
Ennyi volt csak;
A najlepiej
S hogy megint ültessek, oltsak.
Spraw, bym sadził, żebym szczepił.
Most, ha adná is már, késő:
Teraz, choćbyś wrócić chciało:
Egy nyugalom vár, a végső:
Na sen wieczny czeka ciało:
Mert hogy' szálljon,
Czy wzlatuje
Bár kalitja már kinyitva,
Ptak z otwartej nagle klatki,
Rab madár is, szegett szárnyon?
Gdy podcięte skrzydła czuje?