Rémülten egymás

Forskremde og leitande

Kezét keresve

etter kvarandres hender

Egymásba bukva

styrtande inn i kvarandre

Futnak a hajszolt

spring dei, dei forfylgde

Felhők — —

skyene — —

—nékem

— kven vil

Ki mondja mitől

fortelje meg

Kellene jaj futnom

kva eg skulle fyke ifrå,

Ha egyedűl is

ja var eg heilt aleine

Szálló könnyekkel

Med drivande tårer græt eika

Sírja színét és

over fargen sin

Tavaszi kedvét

og sin vårlege lyst

S ég felé ijedten

— snappar skremd

Kapkod a cserfa.

etter himlen.

1928

1928

Knut Ødegård og