Wenn meine Liebste lacht, so lacht sie Sterne,
Ha mosolyog, mosolya csupa csillag,
doch wenn ich durste, einen Quell für mich.
De ha szomjazom, akkor friss patak,
Sie mag nur blühn für jede Himmelsferne,
Az én kedvesem az egeknek nyílhat,
doch küssen darf kein andrer sie, nur ich.
De megcsókolni csak nekem szabad.
Ihr Haar ist Pech, durchwirkt mit altem Golde,
Haja szurokkal elkevert arany,
taufrische Wälder sind ihr Augenlicht.
Harmatos erdők az ő szemei,
Ich läge gern als Matte, wenn sie's wollte,
Küszöbe elé terítném magam
vor ihrer Tür. Sie sagt, das will sie nicht.
Lábtörlőképpen, de nem engedi.
In unserm Wortgeplänkel lauern Küsse,
Szavunk zugában megbuvik a csók,
die wolln zu ihren Brüdern insgeheim...
Testvéreihöz lopva jön ide...
Nur Wiesen träumen solche Traumgenüsse,
Mező álmodhat össze annyi jót -
mein Mädchen ist der Gräser Honigseim.
Az én kedvesem a füvek szive.
Am Abend wachsen unsern Küssen Flügel,
Este a csókok megszöknek velünk
sie tragen uns hinauf zum Sternenmeer,
S végigfutván a világi teren,
wir lagern morgens auf dem Himmelshügel
A hajnali égre leheveredünk
und staunen über dieses Leben sehr.
És csak csudálkozunk az életen.
1924 első fele